Streamcloud: Easy way to share your files

Streamcloud: Easy way to share your files

http://stergiog.files.wordpress.com/2013/04/c0457a1f65e6.jpg

ρηση του χριστου κατα την αφιξη ελληνων

Ελήλυθεν η ώρα ίνα δοξασθεί ο Υιός του Ανθρώπου = Ήρθε η ώρα να δοξαστεί ο Υιός του Ανθρώπου.
Ελλάς γαρ μόνη αληθώς ανθρωπογεννεί = Η Ελλάς είναι η μόνη που πραγματικά γεννάει, δημιουργεί ανθρώπους.
Φυτόν ουράνιον = Διότι είναι φυτό που ήρθε από τον ουρανό.
και βλάστημα θείον ηκριβωμένον = και βλάστησε στη γη ως θεϊκό πανάκριβο δώρο.
Λογισμόν αποτίκτουσα = η οποία εάν αποκτήσει τον συλλογισμό.
Οικειούμενην επιστήμην = Τότε οικειοποιείται ολόκληρη την επιστήμη.

Έρευνα για τον Χριστιανισμό στην Τουρκία (video) - Ορθοδοξία Ελλάδα Ενημέρωση - pistos.gr

Έρευνα για τον Χριστιανισμό στην Τουρκία (video) - Ορθοδοξία Ελλάδα Ενημέρωση - pistos.gr

ERRICA

On the heath there grows a little flower
And its name is Erika
A hundred thousand little bees
Swarm around Erika
Because her heart is full of sweetness,... Read More... Read More
Her flowery dress gives off a tender scent
On the heath there grows a little flower
And its name is Erika
In the homeland lives a little farm maid
And her name is Erika
This girl is my true treasure
And my luck, Erika
When the flower on the heath blooms lilac red,
I sing her this song in greeting.
On the heath there grows a little flower
And its name is Erika
Another little flower blooms in my small room
And its name is Erika
In the first rays of the morning and in the twilight
It looks at me, Erika
And it seems to me it speaks aloud:
Are you still thinking of your little bride?
Back home a farm maid weeps for you
And her name is Erika

Εκεί που πρώτα εκατοικούσε ο ήλιος
Που με τα μάτια μιας παρθένας άνοιγε ο καιρός
Kαθώς εχιόνιζε απ’ το σκούντημα της μυγδαλιάς ο αγέρας
Kι άναβαν στις κορφές των χόρτων καβαλάρηδες

Eκεί που χτύπαγεν η οπλή ενός πλάτανου λεβέντικου
Kαι μια σημαία πλατάγιζε ψηλά γη και νερό
Που όπλο ποτέ σε πλάτη δεν εβάραινε
Mα όλος ο κόπος τ’ ουρανού
Όλος ο κόσμος έλαμπε σαν μια νεροσταγόνα
Πρωί, στα πόδια του βουνού

Tώρα, σαν από στεναγμό Θεού ένας ίσκιος μεγαλώνει.

´
Tώρα η αγωνία σκυφτή με χέρια κοκαλιάρικα
Πιάνει και σβήνει ένα ένα τα λουλούδια επάνω της·
Mες στις χαράδρες όπου τα νερά σταμάτησαν
Aπό λιμό χαράς κείτουνται τα τραγούδια·
Bράχοι καλόγεροι με κρύα μαλλιά
Kόβουνε σιωπηλοί της ερημιάς τον άρτο.

Χειμώνας μπαίνει ώς το μυαλό. Κάτι κακό
Θ’ ανάψει. Αγριεύει η τρίχα του αλογόβουνου

Tα όρνια μοιράζουνται ψηλά τις ψίχες τ’ ουρανού.... οδ ελυτης/

Στο παραθύρι μου ήρθαν χελιδόνια - στους λογισμούς μου ακούονται
ψαλμοί για τη δόξα σου.Ευχαριστώ την καταστροφή που με ύψωσεν
ως εσένα.Ευλογημένες οι αποτυχίες που μ'έκαμαν ν'ακούω τον εσπερινό.

Κάβοι καρτερούσαν το καράβι της νιότης μου ξεκινημένο την αυγή....
Στις άρπες των σκοινιών του μάταια πέρασαν οι συμφωνίες των ανέμων
και πίσω απ'τα κατάρτια του μάταια έσβησαν ήλιοι ωκεανών.
Κάβοι καρτερούσαν το καράβι της νιότης μου ξεκινημένο την αυγή.

The byzantine scales have 72 particles like western scales, but are structured differently and are harder to sing. In western scales you only meet tones (12 particles) and half-tones (6 particles). In byzantine scales a tone may be major (12 particles), minor (10 particles), minim (8 particles), half-tone (6 particles), maxim (14 particles) or even hypermaxim (16 particles). Not to mention sharps and flats which can be 2,4 6 particles (not only 6 like in western music)

ΟΙ ΑΦΟΡΙΣΜΟΙ ΤΗς ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΦΙΛΟΣΟΦΩΝ
, από το 787 μ.Χ. αφ’ ότου η Ζ΄ Οικουμενική Σύνοδος της Νικαίας υπό την προεδρία του Οικουμενικού Πατριάρχη Ταρασίου διατύπωσε τα κείμενα του Συνοδικού και τα καθιέρωσε ως μέρος της επίσημης ακολουθίας ψάλλονται σ΄ όλες τις ορθόδοξες εκκλησίες επτά αφορισμοί κατά των Ελλήνων και του Ελληνικού πολιτισμού καθώς κι ένα υβριστικό τροπάριο κι ένας υβριστικός μακαρισμός.
Τα κείμενα έχουν ως εξής :


1 «Έτι, τοις φρονούσι και λέγουσι κτιστήν είναι πάσαν φυσικήν δύναμιν και ενέργειαν της τρισυπόστατου θεότητος, ως κτιστήν εκ τούτου πάντως και αυτήν την θείαν ονσίαν αναγκαξομένοις δοξάζειν. Κτιστή γαρ κατά τους Αγίους ενέργεια, κτιστήν δηλώσει και φύσιν άκτιστον δέ, άκτιστον χαρακτηρίζει ουσίαν. Καντεύθεν ήδη κινδυνεύουσι εις θείαν παντελή περιπίπτειν, και την ελληνικήν μυθολογίαν και την των κτισμάτων λατρείαν, τη καθαρά και αμώμω των χριστιανών πίστει προστριβομένοις, μη ομολογοϋσι δε κατά τας αγίας θεοπνεύστους θεολογίας, και το της Εκκλησίας ευσεβές φρόνημα, άκτιστον είναι πάσαν φυσικήν δύναμιν και ενέργειαν της τρισυπόστατου θεότητος ανάθεμα τρις».



Δηλαδή ανάθεμα τρεις φορές στους Ορφέα, Θαλή, Αναξίμανδρο, Αναξιμένη, Πυθαγόρα, Ξενοφάνη, Παρμενίδη, Ζήνωνα, Εμπεδοκλή, Ήράκλειτο, Αναξαγόρα, Δημόκριτο, Σωκράτη, Πλάτωνα κ.α..

Η ΤΕΛΕΥΤΑΙ ΚΑΤΣΑΡΙΔΑ,,,,,,,

Την είδα που προχωρούσε δισταχτικά, στην άκρη του κρεβατιού. Σηκώθηκα και πήγα να την καλωσορίσω. Δισταχτική κι εγώ, μην ξαφνικά ορμήσει και με φάει το θεριό, αλλά και μήπως την τρομάξω και τη χάσω μέσα σε καμιά χαραμάδα. Κι άντε να την ξετρυπώνεις μετά. Μπα... Ρούπι δεν κούνησε. Μάλλον λίγο έκανε στην άκρη να μ’ αποφύγει, με κοίταξε, την κοίταξα, και συνέχισε κούτσα-κούτσα το δρόμο που είχε αποφασίσει να πάρει από τα πριν. Παράξενη στ’ αλήθεια συμπεριφορά για τη φυλή της, συνήθως μόλις αντιληφθούνε κάτι ξένο να κινείται δίπλα τους, τεντώνουν τις κεραίες, πατάνε γκάζι, ανεβάζουνε στροφές και μην τον είδατε τον Παναγή, ή μάλλον την Τερέζα.

Στρουμπουλή, στρουμπουλή και καλοθρεμμένη, σίγουρα θα είχε έρθει από αλλού, γιατί σ’ αυτό το σπίτι ούτε ψίχουλο δεν περισσεύει. Είχε όμως κάποιο πρόβλημα στην πλάτη, από κάπου φαίνεται θα είχε βάλει ζόρι να περάσει, η χοντρή, και το ένα της φτερό έχασκε απ’ το πλάι λυτό.

Πλάσμα του θεού, είναι κι αυτό, σκέφτηκα, ας το να ζήσει. Τι ζητάει κι αυτό το ζωντανό; Λίγη συντροφιά κι ένα φαγάκι. Συντροφιά ναι, όση θέλει. Αλλά φαγάκι, κομμάτι δύσκολο να βρεθεί. Ικανοποιημένη που άφησα τα αισθήματα ανθρωπισμού ή μάλλον κατσαριδισμού ν’ αναδυθούν, κάθισα στο κρεβάτι και συνέχισα το διάβασμα.

Δεν πέρασε ώρα κι ακούω ένα υπόκωφο ντούπου-ντούπου εκεί κοντά. Βρε, καλώστηνα κι εσύ! Νάσου κουνιστή κουνιστή και μια άλλη παχουλή κατσαρίδα, που φαίνεται είχε ανησυχήσει και είχε βγει στη γύρα ψάχνοντας για το ταίρι της. Δεν έδωσα συνέχεια στο περιστατικό, άλλωστε είναι κρίμα απ’ το θεό να τα βάζεις με ερωτευμένα πλάσματα κι έτσι έδωσα και σ’ αυτή μια ευκαιρία για να ζήσει έναν έρωτα μεγάλο. Εγώ, το βιβλίο, και δυο κατσαρίδες, τετράπαχες σαν αγελάδες στο ίδιο δωμάτιο, φτιάχναμε μια περίεργη ατμόσφαιρα.

Όλο όμως έριχνα κι από μια λοξή ματιά, μπας και αποθρασυνθούν και τους έρθει να σαλτάρουν για περισσότερη θαλπωρή στο κρεβάτι, γιατί είχανε βλέπετε και φτερά· η δεύτερη δε, τετράγερα και καλογυαλισμένα. Κυνηγιόντουσαν απ’ εδώ κι από κει, μυρίζανε, ψάχνανε, αλλά επεκτατικές βλέψεις δεν φαινόταν να έχουν.

Μπορεί όλοι μας να είχαμε κατά καιρούς συμβατικά pets, όπως γατιά, σκυλιά, παπιά, κουνέλια και χελώνες, αλλά οι κατσαρίδες, όσο και να μην θέλαμε να τ’ ομολογήσουμε, αποτελούσαν μια μόνιμη σταθερά των σπιτιών. Με το ξανθό γένος των μικρόσωμων κατσαρίδων εγώ προσωπικά είχα με τα χρόνια εξοικειωθεί. Κάπως, όπως και με τις μύγες. Που και που ξεντέριαζα καμιά, όταν την πρόφταινα στη γωνιά, μπας και πετύχω κάποια αποσυμφόρηση, αλλά άντε να τα βάλεις με τις αναπαραγωγικές ικανότητες του είδους. Μια ξεπάστρευες, εκατό ξεφύτρωναν απ’ την κοιλιά της. Έτσι είχα αποφασίσει να παραιτηθώ και να αποδεχτώ τη συμβίωση. Είχα μάλιστα τόσο πολύ εξοικειωθεί, που δεν με πείραζε καθόλου να χώνω το χέρι μου κατά καιρούς και ν’ αδειάζω τον κότσο της κυρίας Ριρής της γειτόνισσας από τις κατσαρίδες που τον είχανε κάνει στέκι.

Ποιο το πρόβλημα άλλωστε; Τα σκυλιά και τα γατιά, τα παπιά και οι χελώνες θέλουνε φροντίδα καθημερινή, ενώ οι κατσαρίδες, ούτε λουρί χρειαζόντουσαν για να τις βγάζεις βόλτα τα πρωινά, ούτε μπάνιο θέλανε, ούτε ντάντεμα, ούτε γιατρό, μόνες τους πλένονταν, μόνες τους ξεγένναγαν, μόνες τους ταΐζονταν. Το ιδανικό pet!

Το πρόβλημα όμως ήταν με το άλλο γένος, αυτό των κατσαρίδων με σώμα ελέφαντα και φτερά πτερόσαυρου. Εδώ πια είχαμε μια θεμελιακή μετάλλαξη και αναβάθμιση του είδους. Δεν ήταν απλό πράγμα να κάνεις πια μιά με το νύχι για να τις ξεφορτωθείς, ούτε ήταν εύκολο να συνηθίσεις τον ανατριχιαστικό ήχο που έκανε το σώμα όταν έσκαγε με πάταγο κάτω από την παντόφλα που έπεφτε με δύναμη. Τι να κάνεις όμως. Σ’ αυτή τη ζωή όλα συνηθίζονται. Στις αρχές, μικρή και άπειρη, έτρεχα έντρομη και χτύπαγα τα κουδούνια στα διπλανά διαμερίσματα, ψάχνοντας τον ατρόμητο δολοφόνο που θα με απάλλασσε. Κάποιες φορές τον πετύχαινα, άλλες όμως, όταν η ώρα ήταν τέτοια που δεν μού πήγαινε να ξεσηκώνω τον κόσμο με τα σώβρακα και να τον στέλνω νυχτιάτικα στη μάχη, μάζευα με προσοχή τα μπογαλάκια μου και την έκανα για το ξενοδοχείο. Μια, δυο τρεις, δεν ήταν να το κάνω και σύστημα. Έπρεπε να μάθω να αντιμετωπίζω κι αυτό το πρόβλημα, μόνη μου. Αχ, αυτή η ενηλικίωση!

Αγόρασα ό,τι εγχειρίδιο υπήρχε στην αγορά, για να εξοικειωθώ, όπως «Οι φίλες μας οι κατσαρίδες», παραμύθια όπως «Ρούλα, Ρούλα η μικρή και ορφανή κατσαριδούλα», ξαναδιάβασα τη «Μεταμόρφωση» του Κάφκα, γέμισα τον τοίχο με εμψυχωτικά stickers όπως «Ι love katsarides» ή «Μια κατσαρίδα την ημέρα τον γιατρό τον κάνει πέρα», επισκέφτηκα σεμινάρια αυτοβοήθειας με τίτλο «Πώς να μάθετε να ζείτε με τις κατσαρίδες», πλήρωσα σε ψυχολόγους για να μάθω τι λέει ο Λακάν για το φόβο μπροστά στην κατσαρίδα, πήγα σε σχολή και παρακολούθησα μαθήματα ανώδυνης εξόντωσης κατσαρίδων, με βιολογικό μάλιστα τρόπο, και χωρίς χημικά και τα ρέστα, έκανα πρακτική εξάσκηση σε υπόγεια νοσοκομείων και κουζίνες εστιατορίων και με τον καιρό αφού μάζεψα ένα σωρό διπλώματα και βεβαιώσεις σπουδών κατσαριδολογίας, αισθάνθηκα πανέτοιμη να αντιμετωπίσω και αυτή την πλευρά της ζωής.

Οι κατσαρίδες στο δωμάτιο, συνέχισαν να παίζουν και να κάνουν θόρυβο, τόσο που δεν μπορούσα πια να συγκεντρωθώ και να διαβάσω. Είχαν μαζευτεί και άλλες πολλές, από τα διπλανά δωμάτια, είχε μαυρίσει το πάτωμα από το πλήθος. Κατά πως φαίνεται έκαναν πάρτι και ήταν όλες στο τσακίρ κέφι. Μερικές δε, μάλλον απ’ το πολύ πιοτό, είχαν ξεπεράσει τις αναστολές και το σύμφωνο συμβίωσης που είχαμε από κοινού υπογράψει και είχαν βάλει πλώρη για το κρεβάτι. Δώσε θάρρος στο χωριάτη, να σ’ ανέβει στο κρεβάτι!, μονολόγησα. Σαν φρουρός ακοίμητος στο κάστρο της Ωριάς είχα πιάσει θέση στο χείλος του κρεβατιού και με μοναδικό όπλο μια οδοντογλυφίδα πάσχιζα απεγνωσμένα να τις αποκρούσω.

Στην αρχή προσπάθησα να τις συνετίσω και να διαπραγματευτώ μαζί τους, τις έπιασα με το καλό, προσπάθησα να εξηγήσω τα δικαιώματά μου, τους έφερα το Σύνταγμα του σπιτιού, που και οι ίδιες είχαν αποδεχτεί και ψηφίσει, τις έπιασα μετά με το άγριο, αλλά πού. Αυτές το χαβά τους. Συνέχισαν να προκαλούν και ν’ αυθαδιάζουν. Να με αγνοούν και να σκαρφαλώνουν, να πατούν στα σεντόνια μου, στις κουβέρτες μου, να χορεύουν και να χέζουν προκλητικά στα βιβλία μου.

Δεν άντεξα άλλο, ένας εσμός ελεεινών κατσαρίδων να θέλει να κάνει κουμάντο στο κρεβάτι μου! Πήγα στο ντουλάπι και έφερα το μπουκάλι με το πετρέλαιο. Τις ράντισα μια μια, σταγόνα, σταγόνα. Τις έβλεπα να γυρνούν ανάποδα, να ξύνουν τις πλάτες τους στο στρώμα, να κουνάνε τα πόδια στον αέρα και να χαχανίζουν, οι γελοίες. Μ’ ένα σπίρτο, δεν υπήρχε πια τίποτα που να τις θυμίζει. Λαμπάδιασαν, τσιτσίρισε για λίγο το τροφαντό τους κρέας, και μετά καπνός.

Μ’ ένα δεύτερο σπίρτο λαμπάδιασε και το σύμφωνο συμβίωσης, και όσα χαρτιά είχαμε όλα αυτά τα χρόνια υπογράψει. Δεν θα χρειαζόταν πια. Δυο μπουκάλια bygone ήταν αρκετά για να σβήσουν κάθε ίχνος τους τόσο στο παρόν, όσο και στα χρόνια που μου έμελλε να ζήσω. Από δω και πέρα, οι κατσαρίδες ήταν εχθρός. Καμιά ανοχή, καμιά φιλία, κανένα κανάκεμα. Bygone και ξερό ψωμί!

Η ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΜΑΚΡΥΝΟΡΟΥς

Η Μάχη του Μακρυνόρους (22/7/1943)

Η μάχη του Μακρυνόρους ήταν μία από τις σημαντικότερες επιχειρήσεις της περιόδου της Εθνικής Αντίστασης, η οποία όμως εξακολουθεί να παραμένει σχεδόν άγνωστη. Ο λόγος: η επιχείρηση δεν υπέκρυπτε καμία πολιτικοκομματική σκοπιμότητα και δεν υπήρξε κομματικός μηχανισμός που να αποβλέπει στην οικειοποίησή της. Παρά ταύτα, η σημασία της ήταν τεράστια. Και αυτό οφειλόταν σε τέσσερις λόγους: στη μακρά διάρκειά της, στον χρόνο διεξαγωγής της, στις άνισες δυνάμεις που συγκρούστηκαν και στο επιτυχές αποτέλεσμα.

Η Μάχη του Μακρυνόρους ήταν μία από τις βασικές παραμέτρους επιτυχίας της επιχείρησης «Ανιμαλς». Ετσι ονομαζόταν ο δεύτερος κύκλος συμμαχικών επιχειρήσεων που ετέθησαν σε εφαρμογή από τον Ιούνιο του 1943 στον ελλαδικό χώρο και εκτελέστηκαν από τις ελληνικές ομάδες ανταρτών. Είχε προηγηθεί η επιχείρηση «Χάρλινγκ», για την ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου τον Νοέμβριο του ’41, και ακολούθησε η «Κιβωτός του Νώε», με στόχο την παρενόχληση της γερμανικής οπισθοχώρησης, τον Σεπτέμβριο του ’44. Ηταν στην πραγματικότητα ένα σχέδιο αντιπερισπασμού των δυνάμεων του Αξονα ώστε να παραπλανηθούν οι Γερμανοί και να πιστέψουν ότι οι Σύμμαχοι σκόπευαν να αποβιβαστούν στην Ελλάδα έπειτα από τη νίκη στο μέτωπο της Βορείου Αφρικής. Σχέδιο απόβασης υπήρχε, δεν επρόκειτο όμως να πραγματοποιηθεί στην Ελλάδα αλλά στη Σικελία, όπως και εν τέλει συνέβη στις 10 Ιουλίου 1943.

Η επιχείρηση «Ανιμαλς»

Η Μάχη του Μακρυνόρους αποδείχθηκε καθοριστική για την επιτυχία της επιχείρησης «Ανιμαλς». Τους λόγους εξήγησε ο Κρις Γουντχάουζ μιλώντας σε εκδήλωση της ΕΜΠΡΟΣ στην Αθήνα, στις 31 Οκτωβρίου 1984, με αφορμή την 40ή επέτειο της απελευθέρωσης: «(…) Η επιχείρηση “Ζώα” ήλθε σε πέρας. Υπήρξε απολύτως επιτυχής – πιο επιτυχής από τον Γοργοπόταμο, γιατί η χρονική εφαρμογή της ήταν πιο ακριβής. Εκ των υστέρων ξέρουμε ότι ήταν επιτυχής γιατί οι επιχειρησιακές οδηγίες του Χίτλερ που διασώθηκαν δείχνουν αποφασιστικά ότι ήταν πεπεισμένος πως η Ελλάδα ήταν ο συμμαχικός στόχος. Διέταξε να μεταφερθούν έξι μεραρχίες από το ρωσικό μέτωπο στα Βαλκάνια και έστειλε τον στρατηγό Ρόμελ να αναλάβει την ανώτατη διοίκηση στη Θεσσαλονίκη».

Στην ίδια ομιλία του ο εκ των επικεφαλής της βρετανικής στρατιωτικής αποστολής στην Ελλάδα είχε επισημάνει: «Σε μια μάχη (…) που κράτησε περισσότερο από μία εβδομάδα στη διάβαση του Μακρυνόρους γερμανικές και ιταλικές δυνάμεις που προσπαθούσαν να φθάσουν στην Αρτα από την Αμφιλοχία στην ουσία ακινητοποιήθηκαν από μια δύναμη 450 ανθρώπων υπό τον Στυλιανό Χούτα και υπέστησαν απώλειες σχεδόν χιλίων ανδρών. Στην περιοχή του ΕΔΕΣ πέντε συνολικά μεγάλες οδικές γέφυρες καταστράφηκαν και δύο εχθρικές μεραρχίες, μία γερμανική και μία ιταλική, από περίπου 7.000 άνδρες».

Από τη νύχτα της 7ης Ιουλίου 1943 τα αντάρτικα τμήματα υπό τον αρχηγό των ΕΟΕΑ-ΕΔΕΣ Βάλτου, γιατρό Στυλιανό Χούτα, έφθασαν στην περιοχή και αναπτύχθηκαν στα υψώματα του Μακρυνόρους. Αρχισαν να καταστρέφουν τηλεφωνικές και τηλεγραφικές γραμμές, ενώ τη νύχτα της 9ης Ιουλίου συνεργείο καταστροφών με επικεφαλής τον ταγματάρχη της βρετανικής αποστολής Θέμη (Μαρίνο) ανατίναξε όλες τις γέφυρες από το Μακρυνόρος ως την Αρτα.

Η επίλεκτη μεραρχία

Αργά το βράδυ της 13ης Ιουλίου το στρατηγείο Βάλτου ενημερώθηκε ότι από τις 10 τη νύχτα μηχανοκίνητες ιταλικές φάλαγγες είχαν φθάσει στην Αμφιλοχία προερχόμενες από το Αγρίνιο. Επρόκειτο για την επίλεκτη ιταλική μεραρχία Brenero, η οποία δύο χρόνια νωρίτερα είχε εισέλθει στην Αθήνα, μετά την κατάρρευση του ελληνικού μετώπου. Προορισμός της ήταν πλέον η ενίσχυση του ιταλικού μετώπου, όπου από τις 10 Ιουλίου είχε πραγματοποιηθεί η συμμαχική απόβαση. Οι λοιπές αντάρτικες ομάδες ουδόλως ενόχλησαν την πορεία της Brenero από την Αττική προς τη Δυτική Ελλάδα, ενώ, όπως έγινε εκ των υστέρων γνωστό, η Brenero επρόκειτο κατά μήκος της πορείας της να παραλάβει και τη γερμανική μεραρχία Edelweiss.

Τα ξημερώματα της 14ης Ιουλίου 1943 περίπου στις 7.00 το πρωί η κεφαλή της φάλαγγας, αποτελούμενη από ομάδα μοτοσικλετιστών, είχε φθάσει λίγες εκατοντάδες μέτρα προτού αρχίσουν οι στενές στροφές του Μακρυνόρους. Το τέλος της φάλαγγας βρισκόταν οκτώ χιλιόμετρα πιο πίσω.

Στη θέση εκείνη είχε τοποθετηθεί η πρώτη νάρκη. «Οι μοτοσικλετιστές ανηφόριζαν προς την είσοδο της στενωπού. Λίγο ακόμη και θα πατούσαν την πρώτη νάρκη μας που είχε παραχωθεί εκεί» θυμάται στο βιβλίο του «Η Μάχη του Μακρυνόρους» ο Στυλιανός Χούτας – μετέπειτα βουλευτής και υπουργός της Ενώσεως Κέντρου – και προσθέτει: «Για να μη “χαραμισθεί” η νάρκη για τόσο λίγους Ιταλούς διέταξα να χτυπηθούν αμέσως. Με λίγες ριπές οπλοπολυβόλου οι μοτοσικλετιστές αυτοί θερίστηκαν. Αυτό αποτέλεσε το έναυσμα της μάχης».

Το ανακοινωθέν του Ζέρβα

Τις επόμενες τέσσερις ημέρες η μάχη συνεχιζόταν με μικρές διακοπές. Στις 18 Ιουλίου ο Ναπολέων Ζέρβας εξέδωσε ανακοινωθέν βάσει πληροφοριών που συγκέντρωνε στο αρχηγείο του, στο Βουλγαρέλι Τζουμέρκων:

«Ελευθέρα Ορεινή Ελλάς

Εθνικαί Ομάδες Ελλήνων Ανταρτών

Γενικόν Αρχηγείον – Γραφ. ΙΙΙ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ

Την 14ην Ιουλίου εχθρική μηχανοκίνητος φάλαγξ εξ 680 αυτοκινήτων μεταφέρουσα δύναμιν μιας μεραρχίας και προστατευομένη υπό 4 τανκς και ισχυράς πλαγιοφυλακής πεζών επιχείρησε να διέλθη εξ Αμφιλοχίας προς Αρταν, διά της οδού Μακρυνόρους, κατερχομένης παρ’ ημετέρων τμημάτων εις μεγάλην έκταση. Η πρώτη επίθεσις του εχθρού συνετρίβη, ανατιναχθέντος ενός τανκ και καταστρεφομένων 4 φορτηγών πλήρων στρατού και πυρομαχικών. Αι πλαγιοφυλακαί, υποστάσαι σοβαράς απωλείας, ήρχισαν συμπτυσσόμεναι και η όλη εχθρική δύναμις καθηλώθη παρά την θέσιν Ανοιξιάτικο, προ των γραμμών αντιστάσεώς μας. Αι επιθέσεις μας κατ’ αυτής εξηκολούθησαν έκτοτε μέχρι της 16ης Ιουλίου, οπότε ο εχθρός επετέθη διά νέων ισχυρών πλαγιοφυλακών και τανκς, κατόπιν σφοδράς βολής πυροβολικού. Ολαι αι απόπειραι του εχθρού να καταλάβει τα ανατολικά της οδού υψώματα απέτυχον με σοβαράς δι’ αυτόν απωλείας. Τέσσαρα αυτοκίνητα κατεστράφησαν, έτερον ανετινάχθη. Ο εχθρός έμεινε καθηλωμένος εις την θέσιν αυτήν επί δύο ημέρας, υφιστάμενος μεγάλας φθοράς εις άνδρας και υλικόν.

Την 16ην Ιουλίου, προστατευόμενος υπό αεροπλάνων και πυροβολικού και συλλαβών ομήρους εκ των πέριξ χωρίων, ους ετοποθέτησε προ των δυσχερώς κινουμένων φαλάγγων του, ήρχισε να προωθήται προς Αρταν, βαλλόμενος εκ των πλαγίων υπό των ανταρτών μας. Αι επιθέσεις μας εξηκολούθησαν μέχρι των προθύρων της Αρτης, εντός της οποίας κατώρθωσεν εν τέλει να εισέλθει μετά τριήμερον μάχην, καθ’ ην υπέστη ο εχθρός τεραστίας ζημίας. Δύο τανκς κατεστράφησαν πεσόντα εις παγίδας μας, 9 μεγάλα αυτοκίνητα πλήρη στρατευμάτων και πολεμικού υλικού, και έσχεν υπέρ τους 100 νεκρούς και τραυματίας εκ των δυνάμεων των πλαγιοφυλακών του εχθρού. Εν πυροβόλον των 47/32, πολλαί οβίδες, οπλοπολυβόλα, άφθονος ιματισμός περιήλθον εις χείρας μας. Η περισυλλογή των λαφύρων συνεχίζεται. Ημέτεραι απώλειαι, είς νεκρός και πέντε τραυματίαι. Απαντες οι Ελληνες όμηροι απηλευθερώθησαν.»

Η γενική επίθεση

Την επομένη ξεκινά η νέα φάση της μάχης, με γενική επίθεση των ιταλικών δυνάμεων προς τις θέσεις των ελλήνων ανταρτών. Ολες οι επιθέσεις αποκρούονται και οι ιταλογερμανικές δυνάμεις καθηλώνονται στα στενά. Το απόγευμα της 21ης Ιουλίου στα χέρια του Στυλιανού Χούτα φθάνει σήμα υπογεγραμμένο από τον ταγματάρχη Σκουίμπ της βρετανικής αποστολής, το οποίο αναφέρει μεταξύ των άλλων: «Επειδή ο αντικειμενικός σκοπός των επιχειρήσεων επετεύχθη από τη στιγμή της εισβολής εις Σικελίαν, παρακαλώ να παύσετε τας επιχειρήσεις και να αποχωρήσετε διά τας βάσεις σας. Η παρούσα ελήφθη από το Γενικόν Στρατηγείον της Μέσης Ανατολής διά μέσου του κ. Θέμη». Στη συνέχεια κοινοποιείται η διαταγή του αρχιστρατήγου των Συμμαχικών Δυνάμεων Μέσης Ανατολής, στρατηγού Γουίλσον, με την οποία ορίζεται το πέρας των επιχειρήσεων, ενώ ο ταξίαρχος Εντι Μάγερς γράφει στον Στυλιανό Χούτα στις 22 Ιουλίου 1943:

«1. Μετά μεγάλης χαράς και θαυμασμού παρηκολούθησα τας επιχειρήσεις αίτινες τόσον ηρωικώς διεξήχθησαν παρά των ημετέρων ενόπλων τμημάτων κατά το διάστημα της περιόδου των “Ζώων” και μέχρι σήμερον.

2. Δεχθήτε, σας παρακαλώ, την πλήρη ικανοποίησίν μου, καθώς και την έκφρασιν των συγχαρητηρίων μου, τόσον προς υμάς όσο και προς τους Αξιωματικούς και Στρατιώτας σας.»

Όταν έληξε η μάχη στις 22 Ιουλίου 1943, η απόβαση στη Σικελία είχε ολοκληρωθεί επιτυχώς και είχε καταφέρει το πρώτο μεγάλο ρήγμα των δυνάμεων του Άξονα στην Ευρώπη. Το φασιστικό καθεστώς στην Ιταλία έχει ανατραπεί και λίγες ημέρες αργότερα, στις 25 Ιουλίου, ο Μουσολίνι συνελήφθη

ΤΑ ΕΝΝΕΑ ΨΕΜΑΤΑ ΤΗς ΣΥΧΡΟΝΗς ΕΛΛΗΝΙΔΑΣ

Λένε ψέματα για να γίνουν αρεστές από αυτούς ώστε να τις επιλέξουν αυτοί για το δικό τους κρεβάτι. Στη συνέχεια πιστεύουν τα ψέματά τους και πέφτουν στο γνωστό μας πλέον κρεβάτι, νομίζοντας πως τους έχουν κατακτήσει. Και μπορεί και να τα έχουν καταφέρει για λίγο.

1ο ΨΕΜΑ: Δε με νοιάζει καθόλου ο γάμος και η οικογένεια

Το αγαπημένο μου. Το απόλυτο ψέμα, για τη σύγχρονη γυναίκα του 2011 που την ενδιαφέρει μόνο η καριέρα (που βέβαια δεν υπάρχει σ' αυτή τη χώρα), που είναι ανεξάρτητη, δυναμική, δεν υπακούει στα υπάρχοντα κοινωνικά πρότυπα και δεν έχει ανάγκη κανέναν. Στην πραγματικότητα, ψάχνει απεγνωσμένα τον πατέρα των παιδιών της και προσποιείται πως είναι cool και άνετη για να μην τρομάξει τον υποψήφιο (πατέρα) που το πιθανότερο είναι απλά να θέλει να περάσει μαζί της ένα βράδυ.

2o ΨΕΜΑ:. Μέχρι τώρα δεν έχω έρθει ποτέ σε οργασμό

Πολύ σπάνιο ψέμα γιατί αφήνει τη στάμπα της ανοργασμικής, αλλά αποτελεί απόλυτη πρόκληση για τον άνδρα που έχει βαρεθεί τα εύκολα. Επίσης, δεν στοχεύει τόσο στην κατάκτηση του υποψήφιου «θύματος» αλλά κυρίως στο καλό σεξ. Η αλήθεια είναι πως αποτελεί την απόλυτη πρόκληση για κάθε άνδρα, όμως πόσοι από αυτούς είναι πραγματικά διατεθειμένοι να μοχθήσουν για να χαροποιήσουν μια ανικανοποίητη γυναίκα;

3ο ΨΕΜΑ: Έχω φαντασιώσεις για άλλες γυναίκες

Αυτό είναι πραγματικά τέλειο ψέμα. Με το που το λέει, τον έχει του χεριού της. Κανένας άνδρας δεν μπορεί ν' αντισταθεί σε μια τέτοια φαντασίωση (η γυναίκα που έχει μπροστά του με άλλες γυναίκες), ενώ αυτομάτως περνάει για πολύ προχωρημένη, ανοιχτή σε προτάσεις, σεξουαλικά τολμηρή και διάφορα άλλα τέτοια που συνήθως δεν ισχύουν ούτε κατά διάνοια.

4ο ΨΕΜΑ: Δεν ενδιαφέρομαι για σταθερή σχέση

Πολύ κοντά στο πρώτο ψέμα, μόνο που δεν περιλαμβάνει οικογένεια και παιδιά. Η γυναίκα που λέει αυτό το ψέμα ουσιαστικά ενδιαφέρεται για σχέση, αλλά δεν το λέει για να μην φύγει τρέχοντας ο υποψήφιος (σύντροφος). Υπάρχει βέβαια και το ενδεχόμενο να μην ενδιαφέρεται για σχέση με τον συγκεκριμένο κύριο, αυτό που δεν καταλαβαίνει όμως, είναι πως με τέτοιες δηλώσεις αυτο-καρφώνεται...

5ο ΨΕΜΑ: Έχω πάει μόνο με δύο άνδρες

Σεμνή και μαζεμένη γυναίκα, με μηδενικό σεξουαλικό παρελθόν, ανίκανη να συγκρίνει τον επόμενο εραστή με τους προηγούμενους γιατί πολύ απλά είναι ελάχιστοι. Επιπλέον, κανένας άνδρας δεν θέλει η δικιά του κοπέλα να έχει πλούσιες σεξουαλικές εμπειρίες, είτε γιατί κομπλάρει, είτε γιατί είναι συντηρητικός. Έτσι, το συγκεκριμένο ψέμα γίνεται απαραίτητο στους κύκλους των Ελληνίδων γυναικών.

6o ΨΕΜΑ. Πολύ ενδιαφέρουσα μου φαίνεται η δουλειά σου

Ακόμα κι αν η λέξη «πλήξη» είναι πολύ λίγη για να περιγράψει την τάση σας να αυτοκτονήσετε πηδώντας από το παράθυρο κάθε φορά που αυτός ο άνδρας σας μιλάει για τη δουλειά του, το τελευταίο που μπορείτε να πείτε είναι ότι θέλετε να μπήξετε ένα πιρούνι στο μάτι σας, προκειμένου να σταματήσει. Λέτε ψέματα ότι το απολαμβάνετε, ενώ παράλληλα φαντασιώνεστε με μια ποικιλία από επιλογές αυτοβασανισμού. Κανένας άνδρας δεν μπορεί να είναι άνετος όταν ξέρει πως η δουλειά του δεν αρέσει στη γυναίκα που θέλει να γοητεύσει και σίγουρα δεν θα σας συμπαθήσει και πολύ αν του το πείτε στα ίσια.

7o ΨΕΜΑ. Δεν πειράζει που δεν έχεις λεφτά να με κεράσεις

Οι καιροί έχουν αλλάξει, το ξέρουμε. Ισότητα θέλαμε, οπότε τώρα που βγαίνουμε έξω και τα πληρώνουμε μισά μισά δεν θα πρέπει να γκρινιάζουμε. Ταυτόχρονα, η οικονομική κρίση μας έχει τσακίσει όλους με μειώσεις μισθών και απολύσεις, οπότε είναι λογικό να μην ρέει το χρήμα απ' τα πατζάκια των ανδρών. Ωστόσο, ένας άνδρας που μας έβγαλε έξω για πρώτο ραντεβού και δεν φρόντισε να έχει στην τσέπη του μερικά ευρώ παραπάνω, έτσι για την καλή πρώτη εντύπωση, θα πρέπει να μας αρέσει πάρα πολύ για να του πούμε τέτοιο ψέμα.

8o ΨΕΜΑ Δεν έχω πρόβλημα να δούμε μπάλα. Ίσα-ίσα, μου αρέσει πολύ!

Εδώ είστε έως προκλητικές, με τάση να χαλάτε την πιάτσα. Είπαμε βρε κορίτσια, να λέμε και καμιά βλακεία να περνά η ώρα, αλλά αυτό είναι κραυγαλέο ψέμα!

9ο ΨΕΜΑ . Μπορείς να έρθεις απ΄ το σπίτι να μου περάσεις το τάδε πρόγραμμα στο laptop/ φτιάξεις τη βρύση/ αλλάξεις το διακόπτη κλπ κλπ;

Αυτό το ψέμα το κρατήσαμε για το τέλος γιατί είναι σαφέστατο υπονοούμενο για σεξ και απολύτως τίποτε άλλο. Κορίτσια, αν νομίζετε πως δεν σας έχουν πάρει χαμπάρι όταν τα λέτε αυτά, είστε βαθειά νυχτωμένες...

ΜΕΤΑΛΕΙΑ ΧΡΥΣΟΥ Η ΑΛΗΘΕΙΑ

• Να γυρίσουμε τώρα στις 8/1/2004, όταν ο τότε υφυπουργός Οικονομίας, κ.Χρήστος Πάχτας(ναι, ο γνωστός), είχε βγάλει την απόφαση μεταβίβασης των μεταλλείων Κασσάνδρας στην «Ελληνικός Χρσός Α.Ε», η οποία λέει τα εξης:
• «Μεταβιβάζουμε τα μεταλλεία Κασσάνδρας στο νέο επενδυτικό σχήμα με ‘Ελληνες και ξένους επενδυτές. Στο πλειοψηφικό πακέτο του 51% έχουμε 2 ενότητες την Paneuropean Goldfields με 30%. Πρόκειται για χρηματοδοτικό σχήμα των τραπεζών Rothschild, Deutsche Bank, Dundee Bank, Royal Bank of Canada κι άλλα ιδρύματα.
• Η Paneuropean Goldfields κατά 82% ανήκει στους εξής μεγάλους χρηματο-οικονομικούς ομίλους: Merrill Lynch, Goldman Sachs, Morley Fund Management κι άλλους μικρομετόχους».
• Αυτά λέει η απόφαση του κ.Πάχτα, σημερινού δήμαρχου σε ένα χωριό της Χαλκιδικής.
• Κάποια όμως από τα ονόματα που αναφέρονται στην απόφαση αυτή μας θυμίζουν πολύ πρωταγωνιστές της σημερινής ελληνικής τραγωδίας
• Η Deutsche Bank και η Royal Bank of Canada είναι από τις τράπεζες που έχουν τεράστιο αριθμό ελληνικών ομολόγων στην κατοχή τους.
• Η Goldman Sachs είναι η εταιρία που μαγείρεψε τα πλαστά στοιχεία για την ελληνική οικονομία επί κυβέρνησης Κώστα Καραμανλή, ενώ η Merrill Lynch είναι από αυτούς που μας έχουν δώσει μεγάλα δάνεια.
• Την εποχή αυτή, όλη η κοινοπραξία που ασχολείται με την εκμετάλλευση ελληνικού χρυσού είναι σε σκληρές διαπραγματεύσεις με την κυβέρνηση για νέες άδειες εξόρυξης κι ερευνών στη Χαλκιδική।

Ο Πρωθυπουργός αναθέτει στην εταιρεία Lazzard την επαναδιαπραγμάτευση του ελληνικού χρέους. Η Lazzard ανήκει στον όμιλο Rochilds.
Η επενδυτική τράπεζα Lazzard Βrothers στο Παρίσι ανήκει επίσης στον όμιλο Rochilds.
Πελάτης της Lazzard είναι και ο αμερικανικός εξοπλιστικός κολοσσός Lockheed Martin, που εδώ και 20 χρόνια πουλάει πολεμικά αεροπλάνα F 16 και μας έχει δέσει «χειροπόδαρα».
Η Lazzard ανέλαβε σύμβουλος της ταλαίπωρης Ολυμπιακής για την πώληση στη MIG, συμφερόντων Βγενόπουλου, του πτητικού της έργου και της τεχνικής της βάσης.
Βασικό στέλεχος και επενδυτής στον όμιλο Rochild ο γνωστός φιλοσκοπιανός «μεγαλοκαρχαρίας» της παγκόσμιας οικονομίας, Τζορτζ Σόρος...

Θ.

Η Ελλάδα με την Ελλάδα και μόνο από την Ελλάδα». Οι Έλληνες έπρεπε να μάθουν να πολεμούν με σύνεση με πάθος και με στόχο, πάντοτε, τη νίκη που μετέδιδε και στους άνδρες του γεμίζοντάς τους θάρρος , αντοχή και τόλμη.

Γνώρίζε πολύ καλά τις απαραίτητες πρακτικές προϋποθέσεις για τη διατήρηση του ηθικού και του φρονήματος των ανδρών του και φρόντιζε να εξασφαλίζει πρώτα τη διοικητική μέριμνα (τρόφιμα, όπλα και πυρομαχικά) και μετά να συγκεντρώνει τους άνδρες σε στρατόπεδα. Τους προετοίμαζε σωματικά,ψυχικά με εντατική εκπαίδευση. Τους δασκάλευε στους κινδύνους εκστρατείας, τις συνθήκες του κλέφτικου αγώνα και στα καθήκοντα τού στρατιώτη στον πόλεμο. Τους προσφωνούσε πάντα με το όνομα Έλληνες και τους εμψύχωνε με τις ιστορίες και τα κατορθώματα των προγόνων μας.

Μεγάλος παιδαγωγός, πραγματικός καθοδηγητής, αληθινός φιλόσοφος και αρχηγός των μαζών. Ο Κολοκοτρώνης ήταν αυστηρός,σκληρός και αμείλικτος τιμωρός στους αδιάφορους και απείθαρχους αγωνιστές. Χαρακτηριστική ήταν η φράση του «Όποιο χωριό δεν ήθελε να ακολουθήσει τη φωνή της πατρίδας τσεκούρι και φωτιά». Οι ποινές που επέβαλλε ήταν από την πατρική επίπληξη μέχρι τη θανατική ποινή. Για να περιορίσει τη λιποταξία- συχνό φαινόμενο στις επαναστατημένες περιοχές- είχε καθιερώσει «τους Αστυνόμους τού Στρατοπέδου» για να συλλαμβάνουν τους παραβάτες. . Η προσωνυμία, Γέρος του Μοριά, δεν ήταν τυχαία, γιατί έκρυβε μέσα της το σεβασμό, την έννοια του πολύπειρου και του σοφού άνδρα,αρετές που είχε από τα εφηβικά του χρόνια.

Έτσι, προετοίμασε έναν καλά οργανωμένο στρατιωτικό πυρήνα,σε πρώτη φάση, από 200 επίλεκτους άνδρες, που αποτέλεσε το πρότυπο στην μετέπειτα οργάνωση των στρατιωτικών τμημάτων, και από άλλους οπλαρχηγούς. Γνώριζε καλά ότι η Επανάσταση δεν θα είχε ευνοϊκή εξέλιξη, αν οι άτακτοι κλέφτες δεν μετατρέπονταν από έναν ανοργάνωτο όχλο, σʼ ένα οργανωμένο και καλά εκπαιδευμένο σύνολο, γιατί μόνο τότε θα νικούσαν τις πολυάριθμες δυνάμεις τού εχθρού. Απέναντι στην ποσότητα παρέτασσε την ποιότητα παρά τις αντιξοότητες που συναντούσε. Ο ίδιος στα απομνημονεύματά του αποτυπώνει: « Η αρχηγία ενός ελληνικού στρατεύματος ήταν μια τυραννία, γιατί ο καθένας έκαμνε τον αρχηγό, τον δικαστή, τον φροντιστή .Έφευγαν και ξανάρχονταν πάλι. Κάθε Έλληνας είχε και τα καπρίτσιά του και έπρεπε για να κάνεις δουλειά μʼαυτούς άλλον να φοβερίζεις, άλλον να κολακεύεις... άλλον να τιμωρείς, κατά τους ανθρώπους».

Ασυμβίβαστος προς τις κακουχίες ,αδίστακτος στις δυσκολίες και ριψοκίνδυνος στη μάχη. Η ηγετική του φυσιογνωμία κυριαρχούσε και η μορφή του δέσποζε. Με τόλμη και με θάρρος αντιμετώπίζε και τις πιο δύσκολες καταστάσεις. Ο συμβιβασμός ήταν συνώνυμος της ήττας, ενώ ήθελε πάντα να ταυτίζεται με τη νίκη, και να ακολουθεί τα μονοπάτια ή το δρόμο που οδηγούσαν στην απελευθέρωση της Ελλάδας.

Ο Κολοκοτρώνης πίστευε ότι η Πελοπόννησος, και κυρίως το κέντρο της, η Τριπολιτσά, ήταν το εφαλτήριο για τη νίκη της Ελλάδας. Η στρατηγική αυτή σκέψη και η διορατικότητά του ερχόταν σε αντίθεση με τις σκέψεις των άλλων οπλαρχηγών. Ωστόσο, όμως επικράτησε. Έλεγε: «Θέλω να ʼμαι αγνάντια στην Τριπολιτσά. Γρήγορα θα καταλάβουν οι καπετάνιοι πως ετούτος ο πόλεμος άλλο σκοπό δεν μπορεί ναʼχει παρά να κλείσουμε τους Τούρκους στην Τριπολιτσά και να τους πάρουμε όλους μαζί».Ποτέ στρατηγική σκέψη δεν εκφράστηκε πιο ξεκάθαρα και πιο απλά.

Ο ένοπλος αγώνας άρχισε από τη 17 Μαρτίου 1821 από την Αρεούπολη. Στις 23 Μαρτίου 1821 ο Πετρόμπεης, μαζί με 2.000 Μανιάτες απʼόλα τα καπετανάτα της Μάνης, εισήλθε στην Καλαμάτα. Μαζί του ήταν και οι: Κολοκοτρώνης, Παπαφλέσσας, Νικηταράς, Αναγνωσταράς, Μπούρτζινος και άλλοι, που στην κυριολεξία αιφνιδίασαν και κατατρόπωσαν τους Τούρκους. Έτσι, η Καλαμάτα ήταν η πρώτη μεγάλη πόλη , πού ελευθερώθηκε από τους επαναστατημένους Έλληνες. Την επόμενη ημέρα αναχώρησε για την Αρκαδία και η άφιξή του πανικόβαλε τους Τούρκους και τους εξανάγκασε να οχυρωθούν στο φρούριο της περιοχής. Και από τις 25 Μαρτίου η Επανάσταση είχε ήδη αρχίσει και επίσημα.

Στην Καρύταινα δόθηκε η πρώτη μάχη του αγώνα, όπου, δυστυχώς, δεν εισακούστηκε ο Κολοκοτρώνης από τους άλλους οπλαρχηγούς, να απομονώσουν την περιοχή, και τα αποτελέσματα ήταν δυσάρεστα. Οι προσπάθειες του Κολοκοτρώνη να αποκόψει τη συνένωση των Τούρκων βρήκαν εμπόδιο την προδοσία και την καχυποψία των άλλων οπλαρχηγών. Ευτυχώς, έστω και εκ των υστέρων αναγνώρισαν την ορθότητα του σχεδίου τού Κολοκοτρώνη και το εφάρμοζαν σε ανάλογες επιχειρήσεις. Διεξήχθηκε ένας σκληρός αγώνας που διήρκεσε 6 ώρες κα οι 300 Μανιάτες αντιστάθηκαν στις αλλεπάλληλες επιθέσεις 1.700 Τούρκων. Η ηρωική αυτή αντίσταση ήταν εφάμιλλη της αντίστασης του Λεωνίδα στις Θερμοπύλες.

Από τη μάχη αυτή προέκυψε το δίδαγμα ότι δεν επαρκούσαν οι αυθορμητισμοί και οι ενθουσιασμοί των Ελλήνων, αλλά χρειαζόταν αρχηγός με ικανότητες και γνώσεις για να οργανώσει και να ηγηθεί του αγώνα. Ύστερα από αυτά ο Κολοκοτρώνης κατόρθωσε να συγκαλέσει συμβούλιο των προεστών στο Χρυσοβίτσι (χωριό της Αρκαδίας), στις 26 Απριλίου 1821, όπου ανακηρύχθηκε Αρχιστράτηγος της περιοχής και άρχισε να δημιουργεί οιονεί στρατιωτική υποδομή και οργάνωση, με στρατόπεδα (Πιάνα, Χρυσοβίτσι και Λεβίδι), με υπηρεσία εφοδιασμού, επισιτισμού και οικονομικού. Θεσπίσθηκαν αυστηρά μέτρα πειθαρχίας και παράλληλα, πραγματοποιήθηκαν στρατιωτικές ασκήσεις και εκπαίδευση σε αντικείμενα οπλισμού, βολών και τακτικής.

ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗς Ο ΔΗΜΙΟΥΡΓΟς ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ

ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΗΡΟΔΟΤΟς

Αυτοί οι Ίωνες, όσο καιρό κατοικούσαν στην Πελοπόννησο, την περιοχή που σήμερα ονομάζεται Αχαΐα, πριν ακόμα πάνε εκεί ο Δαναός και ο Ξούθος, ονομάζονταν Πελασγοί Αιγιαλείς, σύμφωνα με τα λεγόμενα των Ελλήνων, οι οποίοι, όμως, αναγκάστηκαν να αλλάξουν το όνομα τους σε Ίωνες από το γιο του Ξούθου, τον Ίωνα.

»Οι νησιώτες είχαν δώσει δεκαεπτά πλοία και ήταν και αυτοί οπλισμένοι όπως και οι Έλληνες. Και αυτοί αρχικά ήταν έθνος πελασγικό και έγιναν ιωνικό πολύ αργότερα, όπως ακριβώς και οι Ίωνες, που ίδρυσαν τη Δωδεκάπολη, που είχαν έλθει από την Αθήνα. Οι Αιολείς έδωσαν εξήντα πλοία και είχαν και αυτοί τον ίδιο οπλισμό με τους Έλληνες και παλαιότερα λέγονταν και αυτοί Πελασγοί, όπως αναφέρουν οι Έλληνες» (Ηρόδοτος, Ζ΄, 94-95).

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑς

ΕΤΟΣ ΗΜΕΔΑΠΟΙ ΜΕΤΑΒΟΛΗ % ΑΛΛΟΔΑΠΟΙ ΜΕΤΑΒΟΛΗ % ΑΛΛΟΔΑΠΟΙ ΩΣ % ΗΜΕΔΑΠΩΝ 1991 204

25

12% 1992 231 13% 34 36% 15% 1993 257 11% 34 0% 13% 1994 244 -5% 34 0% 14% 1995 228 -7% 40 18% 18% 1996 241 6% 62 55% 26% 1997 222 -8% 81 31% 36% 1998 201 -9% 66 -19% 33% 1999 175 -13% 97 47% 55% 2000 214 22% 62 -36% 29% 2001 185 -14% 92 48% 50% 2002 187 1% 91 -1% 49% 2003 189 1% 113 24% 60% μέσος όρος 214 -0,6% 64 13,4% 30%

Σχόλια στον Πίνακα 1

• Η συμμετοχή των Ελλήνων σε εξιχνιασμένες ανθρωποκτονίες μειώνεται κατά μ.ο. κατά 0,6% κάθε έτος.
• Η συμμετοχή των αλλοδαπών σε εξιχνιασμένες ανθρωποκτονίες αυξάνεται κατά μ.ο. κατά 13,4% κάθε έτος.
• Οι αλλοδαποί συμμετέχοντες σε ανθρωποκτονίες ως ποσοστό των Ελλήνων ξεκινούν από 12% το 1991, σταδιακά αυξάνουν για να φτάσουν στο 2003 στο 60%.
• Η συμμετοχή των αλλοδαπών στις ανθρωποκτονίες κατά μ.ο. αντιστοιχεί στο 30% της συμμετοχής των Ελλήνων.
• Με βάση τα στοιχεία του 2003 και τον πληθυσμό της χώρας το 2001, ανά 100.000 Ελλήνων έχουμε 1,86 συμμετέχοντες σε ανθρωποκτονίες, ενώ ανά 100.000 αλλοδαπών έχουμε 14,18 (8 φορές περισσότερους).

ΠΙΝΑΚΑΣ 2: ΒΙΑΣΜΟΙ

ΕΤΟΣ ΗΜΕΔΑΠΟΙ ΜΕΤΑΒΟΛΗ % ΑΛΛΟΔΑΠΟΙ ΜΕΤΑΒΟΛΗ % ΑΛΛΟΔΑΠΟΙ ΩΣ % ΗΜΕΔΑΠΩΝ 1991 207

29

14% 1992 216 4% 39 34% 18% 1993 201 -7% 38 -3% 19% 1994 162 -19% 29 -24% 18% 1995 166 2% 25 -14% 15% 1996 118 -29% 34 36% 29% 1997 149 26% 41 21% 28% 1998 124 -17% 52 27% 42% 1999 136 10% 47 -10% 35% 2000 180 32% 66 40% 37% 2001 127 -29% 54 -18% 43% 2002 141 11% 64 19% 45% 2003 121 -14% 97 52% 80% μέσος όρος 157 -4,4% 47 10,6% 30%

Σχόλια στον Πίνακα 2

• Η συμμετοχή των Ελλήνων σε εξιχνιασμένες υποθέσεις βιασμών βαίνει μειούμενη κατά μ.ο. κατά 4,4% κάθε έτος.
• Η συμμετοχή των αλλοδαπών αντιθέτως βαίνει αυξανόμενη κατά μ.ο. κατά 10,6% κάθε έτος.
• Οι αλλοδαποί συμμετέχοντες σε βιασμούς ως ποσοστό των Ελλήνων ξεκινούν από 14% το 1991, σταθερά αυξάνουν για να φτάσουν στο 2003 στο 80%.
• Η συμμετοχή των αλλοδαπών στους βιασμούς κατά μ.ο. αντιστοιχεί στο 30% της συμμετοχής των Ελλήνων.
• Με βάση τα στοιχεία του 2003 και τον πληθυσμό της χώρας το 2001, ανά 100.000 Ελλήνων έχουμε 1,19 συμμετέχοντες σε βιασμούς, ενώ ανά 100.000 αλλοδαπών έχουμε 12,17 (10 φορές περισσότερους).

ΠΙΝΑΚΑΣ 3: ΛΗΣΤΕΙΕΣ

ΕΤΟΣ ΗΜΕΔΑΠΟΙ ΜΕΤΑΒΟΛΗ % ΑΛΛΟΔΑΠΟΙ ΜΕΤΑΒΟΛΗ % ΑΛΛΟΔΑΠΟΙ ΩΣ % ΗΜΕΔΑΠΩΝ 1991 543

59

11% 1992 909 67% 139 136% 15% 1993 932 3% 129 -7% 14% 1994 564 -39% 128 -1% 23% 1995 586 4% 168 31% 29% 1996 436 -26% 98 -42% 22% 1997 374 -14% 181 85% 48% 1998 516 38% 326 80% 63% 1999 603 17% 344 6% 57% 2000 616 2% 241 -30% 39% 2001 570 -7% 279 16% 49% 2002 642 13% 310 11% 48% 2003 710 11% 273 -12% 38% μέσος όρος 615 2,3% 206 13,6% 37%

Σχόλια στον Πίνακα 3

• Η συμμετοχή των Ελλήνων σε εξιχνιασμένες υποθέσεις ληστειών αυξάνει κατά μ.ο. κατά 2,3% κάθε έτος.
• Η συμμετοχή των αλλοδαπών αυξάνει κατά μ.ο. κατά 13,6% κάθε έτος (6 φορές μεγαλύτερη αύξηση).
• Οι αλλοδαποί συμμετέχοντες σε ληστείες ως ποσοστό των Ελλήνων ξεκινούν από 11% το 1991, φτάνουν ως και 63% το 1998 και έκτοτε μειώνονται για να φτάσουν στο 2003 στο 38%.
• Η συμμετοχή των αλλοδαπών στις ληστείες κατά μ.ο. αντιστοιχεί στο 37% της συμμετοχής των Ελλήνων.
• Με βάση τα στοιχεία του 2003 και τον πληθυσμό της χώρας το 2001, ανά 100.000 Ελλήνων έχουμε 6,98 συμμετέχοντες σε ληστείες, ενώ ανά 100.000 αλλοδαπών έχουμε 34,25 (5 φορές περισσότερους).

ΠΙΝΑΚΑΣ 4: ΟΠΛΟΚΑΤΟΧΗ

ΕΤΟΣ ΗΜΕΔΑΠΟΙ ΜΕΤΑΒΟΛΗ % ΑΛΛΟΔΑΠΟΙ ΜΕΤΑΒΟΛΗ % ΑΛΛΟΔΑΠΟΙ ΩΣ % ΗΜΕΔΑΠΩΝ 1998 997

233

23% 1999 1161 16% 155 -33% 13% 2000 1766 52% 232 50% 13% 2001 1900 8% 311 34% 16% 2002 1871 -2% 281 10% 15% 2003 1747 -7% 308 10% 18% μέσος όρος 1574 11,9% 253 5,7% 16%

Σχόλια στον Πίνακα 4

• Τα διαθέσιμα στοιχεία αφορούν την περίοδο 1998-2003.
• Η συμμετοχή των Ελλήνων σε εξιχνιασμένες υποθέσεις όπλων αυξάνει κατά μ.ο. κατά 11,9% κάθε έτος.
• Η συμμετοχή των αλλοδαπών αυξάνει κατά μ.ο. κατά 5,7% κάθε έτος (2 φορές μικρότερη αύξηση).
• Οι αλλοδαποί συμμετέχοντες σε παραβιάσεις του νόμου περί όπλων ως ποσοστό των Ελλήνων ξεκινούν από 23% το 1998 και φτάνουν στο 2003 στο 18%.
• Η συμμετοχή των αλλοδαπών στην οπλοκατοχή κατά μ.ο. αντιστοιχεί στο 16% της συμμετοχής των Ελλήνων.
• Με βάση τα στοιχεία του 2003 και τον πληθυσμό της χώρας το 2001, ανά 100.000 ελλήνων έχουμε 17,18 συμμετέχοντες σε παραβιάσεις νόμου περί όπλων, ενώ ανά 100.000 αλλοδαπών έχουμε 38,64 (2 φορές περισσότερους).

ΠΙΝΑΚΑΣ 5: ΛΑΘΡΕΜΠΟΡΙΟ

ΕΤΟΣ ΗΜΕΔΑΠΟΙ ΜΕΤΑΒΟΛΗ % ΑΛΛΟΔΑΠΟΙ ΜΕΤΑΒΟΛΗ % ΑΛΛΟΔΑΠΟΙ ΩΣ % ΗΜΕΔΑΠΩΝ 1991 139

6

4% 1992 284 104% 9 50% 3% 1993 175 -38% 27 200% 15% 1994 234 34% 15 -44% 6% 1995 189 -19% 45 200% 24% 1996 115 -39% 108 140% 94% 1997 137 19% 112 4% 82% 1998 181 32% 289 158% 160% 1999 168 -7% 174 -40% 104% 2000 186 11% 233 34% 125% 2001 194 4% 212 -9% 109% 2002 226 16% 220 4% 97% 2003 210 -7% 360 64% 171% μέσος όρος 188 3,5% 139 40,7% 83%

Σχόλια στον Πίνακα 5

• Η συμμετοχή των Ελλήνων σε εξιχνιασμένες υποθέσεις λαθρεμπορίου αυξάνει κατά μ.ο. κατά 3,5% κάθε έτος.
• Η συμμετοχή των αλλοδαπών αυξάνει κατά μ.ο. κατά 40,7% κάθε έτος (12 φορές μεγαλύτερη αύξηση).
• Οι αλλοδαποί συμμετέχοντες σε λαθρεμπόριο ως ποσοστό των Ελλήνων της ίδιας εγκληματικής κατηγορίας ξεκινούν από 4% το 1991, αυξάνουν ραγδαία, για να φτάσουν στο 2003 στο 171%.
• Η συμμετοχή των αλλοδαπών στο λαθρεμπόριο κατά μ.ο. αντιστοιχεί στο 83% της συμμετοχής των Ελλήνων.
• Με βάση τα στοιχεία του 2003 και τον πληθυσμό της χώρας το 2001, ανά 100.000 Ελλήνων έχουμε 2,07 συμμετέχοντες σε λαθρεμπόριο, ενώ ανά 100.000 αλλοδαπών έχουμε 45,16 (22 φορές περισσότερους).

ΠΙΝΑΚΑΣ 6: ΑΠΑΤΕΣ

ΕΤΟΣ ΗΜΕΔΑΠΟΙ ΜΕΤΑΒΟΛΗ % ΑΛΛΟΔΑΠΟΙ ΜΕΤΑΒΟΛΗ % ΑΛΛΟΔΑΠΟΙ ΩΣ % ΗΜΕΔΑΠΩΝ 1991 408

14

3% 1992 400 -2% 18 29% 5% 1993 427 7% 15 -17% 4% 1994 390 -9% 16 7% 4% 1995 406 4% 15 -6% 4% 1996 419 3% 32 113% 8% 1997 422 1% 42 31% 10% 1998 314 -26% 41 -2% 13% 1999 364 16% 81 98% 22% 2000 533 46% 59 -27% 11% 2001 530 -1% 62 5% 12% 2002 478 -10% 78 26% 16% 2003 420 -12% 91 17% 22% μέσος όρος 424 0,2% 43 16,9% 10%

Σχόλια στον Πίνακα 6

• Η συμμετοχή των Ελλήνων σε εξιχνιασμένες υποθέσεις απάτης αυξάνει κατά μ.ο. κατά 0,2% κάθε έτος.
• Η συμμετοχή των αλλοδαπών αυξάνει κατά μ.ο. κατά 16,9% κάθε έτος (84 φορές μεγαλύτερη αύξηση).
• Οι αλλοδαποί συμμετέχοντες στις απάτες ως ποσοστό των Ελλήνων ξεκινούν από 3% το 1991, αυξάνουν σταθερά, για να φτάσουν στο 2003 στο 22%.
• Η συμμετοχή των αλλοδαπών σε απάτες, κατά μ.ο. αντιστοιχεί στο 10% της συμμετοχής των Ελλήνων.
• Με βάση τα στοιχεία του 2003 και τον πληθυσμό της χώρας το 2001, ανά 100.000 Ελλήνων έχουμε 4,13 συμμετέχοντες σε απάτες, ενώ ανά 100.000 αλλοδαπών έχουμε 11,42 (3 φορές περισσότερους).

ΠΙΝΑΚΑΣ 7: ΚΛΟΠΕΣ-ΔΙΑΡΡΗΞΕΙΣ

ΕΤΟΣ ΗΜΕΔΑΠΟΙ ΜΕΤΑΒΟΛΗ % ΑΛΛΟΔΑΠΟΙ ΜΕΤΑΒΟΛΗ % ΑΛΛΟΔΑΠΟΙ ΩΣ % ΗΜΕΔΑΠΩΝ 1991 7242

1992 7053 -3%

1993 7273 3%

1994 6989 -4%

1995 7603 9%

1996 5532 -27%

1997 6065 10%

1998 3870 -36% 3139

81% 1999 3983 3% 2929 -7% 74% 2000 4625 16% 2597 -11% 56% 2001 5036 9% 2214 -15% 44% 2002 5210 3% 2527 14% 49% 2003 5507 6% 2447 -3% 44% μέσος όρος 5845 -1,8% 2642 -4,9% 58%

Σχόλια στον Πίνακα 7

• Η συμμετοχή των Ελλήνων σε εξιχνιασμένες υποθέσεις κλοπών-διαρρήξεων μειώνεται κατά μ.ο. κατά 1,8% κάθε έτος.
• Η συμμετοχή των αλλοδαπών μειώνεται κατά 4,9% (3 φορές μεγαλύτερη μείωση).
• Οι αλλοδαποί συμμετέχοντες σε κλοπές-διαρρήξεις ως ποσοστό των Ελλήνων ξεκινούν από 81% το 1998, μειώνονται σταθερά, για να φτάσουν στο 2003 στο 44%.
• Η συμμετοχή των αλλοδαπών σε κλοπές-διαρρήξεις κατά μ.ο. αντιστοιχεί στο 58% της συμμετοχής των Ελλήνων.
• Με βάση τα στοιχεία του 2003 και τον πληθυσμό της χώρας το 2001, ανά 100.000 Ελλήνων έχουμε 54,17 συμμετέχοντες σε κλοπές-διαρρήξεις, ενώ ανά 100.000 αλλοδαπών έχουμε 306,99 (6 φορές περισσότερους).
• Οι εξιχνιασθείσες υποθέσεις κλοπών-διαρρήξεων αφορούν το 15% περίπου των αποπειρών και τετελεσμένων κλοπών-διαρρήξεων, απ’ όσες τελικώς καταγγέλθησαν στην Αστυνομία, ενώ περίπου ένα 20% παρόμοιων περιστατικών δεν αναφέρονται στην Αστυνομία (σχετική σύνδεση).

ΠΙΝΑΚΑΣ 8: ΠΛΑΣΤΟΓΡΑΦΙΑ

ΕΤΟΣ ΗΜΕΔΑΠΟΙ ΜΕΤΑΒΟΛΗ % ΑΛΛΟΔΑΠΟΙ ΜΕΤΑΒΟΛΗ % ΑΛΛΟΔΑΠΟΙ ΩΣ % ΗΜΕΔΑΠΩΝ 1991 426

72

17% 1992 468 10% 55 -24% 12% 1993 370 -21% 47 -15% 13% 1994 401 8% 69 47% 17% 1995 260 -35% 78 13% 30% 1996 233 -10% 71 -9% 30% 1997 216 -7% 108 52% 50% 1998 222 3% 996 822% 449% 1999 250 13% 1504 51% 602% 2000 266 6% 1802 20% 677% 2001 401 51% 1668 -7% 416% 2002 532 33% 3240 94% 609% 2003 494 -7% 2787 -14% 564% μέσος όρος 349 1,2% 961 35,6% 289%

Σχόλια στον Πίνακα 8

• Η συμμετοχή των Ελλήνων σε εξιχνιασμένες υποθέσεις πλαστογραφίας αυξάνεται κατά μ.ο. κατά 1,2% κάθε έτος.
• Η συμμετοχή των αλλοδαπών αυξάνεται κατά μ.ο. κατά 35,6% κάθε έτος (30 φορές μεγαλύτερη αύξηση).
• Οι αλλοδαποί συμμετέχοντες σε πλαστογραφίες ως ποσοστό των Ελλήνων της ίδιας εγκληματικής κατηγορίας ξεκινούν από 17% το 1991, αυξάνονται ραγδαία για να φτάσουν το 2000 στο 677% και το 2003 να φτάσουν στο 564%.
• Η συμμετοχή των αλλοδαπών σε πλαστογραφίες κατά μ.ο. αντιστοιχεί στο 289% της συμμετοχής των Ελλήνων.
• Με βάση τα στοιχεία του 2003 και τον πληθυσμό της χώρας το 2001, ανά 100.000 Ελλήνων έχουμε 4,86 συμμετέχοντες σε πλαστογραφίες, ενώ ανά 100.000 αλλοδαπών έχουμε 349,65 (72 φορές περισσότερους).

ΠΙΝΑΚΑΣ 9: ΕΠΑΙΤΕΙΑ

ΕΤΟΣ ΗΜΕΔΑΠΟΙ ΜΕΤΑΒΟΛΗ % ΑΛΛΟΔΑΠΟΙ ΜΕΤΑΒΟΛΗ % ΑΛΛΟΔΑΠΟΙ ΩΣ % ΗΜΕΔΑΠΩΝ 1991 129

19

15% 1992 176 36% 30 58% 17% 1993 416 136% 33 10% 8% 1994 596 43% 72 118% 12% 1995 454 -24% 69 -4% 15% 1996 525 16% 242 251% 46% 1997 799 52% 446 84% 56% 1998 107 -87% 302 -32% 282% 1999 172 61% 365 21% 212% 2000 213 24% 480 32% 225% 2001 208 -2% 637 33% 306% 2002 160 -23% 355 -44% 222% 2003 193 21% 255 -28% 132% μέσος όρος 319 3,4% 254 24,2% 80%

Σχόλια στον Πίνακα 9

• Η συμμετοχή των Ελλήνων σε υποθέσεις επαιτείας αυξάνεται κατά μ.ο. κατά 3,4% κάθε έτος.
• Η συμμετοχή των αλλοδαπών αυξάνεται κατά μ.ο. κατά 24,2% κάθε έτος (7 φορές μεγαλύτερη αύξηση).
• Οι αλλοδαποί συμμετέχοντες σε επαιτεία ως ποσοστό των Ελλήνων ξεκινούν από 15% το 1991, αυξάνονται ραγδαία για να φτάσουν το 2001 στο 306% και το 2003 να καταλήξουν στο 132%.
• Η συμμετοχή των αλλοδαπών στην επαιτεία κατά μ.ο. αντιστοιχεί στο 80% της συμμετοχής των Ελλήνων.
• Με βάση τα στοιχεία του 2003 και τον πληθυσμό της χώρας το 2001, ανά 100.000 Ελλήνων έχουμε 1,9 συμμετέχοντες σε επαιτεία, ενώ ανά 100.000 αλλοδαπών έχουμε 31,87 (17 φορές περισσότερους).

ΠΙΝΑΚΑΣ 10: ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ

ΕΤΟΣ ΗΜΕΔΑΠΟΙ ΜΕΤΑΒΟΛΗ % ΑΛΛΟΔΑΠΟΙ ΜΕΤΑΒΟΛΗ % ΑΛΛΟΔΑΠΟΙ ΩΣ % ΗΜΕΔΑΠΩΝ 1998 102

14

14% 1999 387 279% 152 986% 39% 2000 337 -13% 297 95% 88% 2001 503 49% 518 74% 103% 2002 555 10% 1206 133% 217% 2003 328 -41% 1860 54% 567% μέσος όρος 369 26,3% 675 165,9% 171%

Σχόλια στον Πίνακα 10

• Η συμμετοχή των Ελλήνων σε υποθέσεις παραβίασης του νόμου περί πνευματικής ιδιοκτησίας αυξάνεται κατά μ.ο. κατά 26,3% κάθε έτος.
• Η συμμετοχή των αλλοδαπών αυξάνεται κατά μ.ο. κατά 165,9% (6 φορές μεγαλύτερη αύξηση).
• Οι αλλοδαποί συμμετέχοντες στην παραβίαση του νόμου ως ποσοστό των Ελλήνων ξεκινούν από 14% το 1998, αυξάνονται ραγδαία για να φτάσουν το 2003 στο 567%.
• Η συμμετοχή των αλλοδαπών σε παραβιάσεις του νόμου περί πνευματικής ιδιοκτησίας κατά μ.ο. αντιστοιχεί στο 171% της αντίστοιχης των Ελλήνων.
• Με βάση τα στοιχεία του 2003 και τον πληθυσμό της χώρας το 2001, ανά 100.000 Ελλήνων έχουμε 3,63 συμμετέχοντες σε υποθέσεις παραβίασης του νόμου περί πνευματικής ιδιοκτησίας, ενώ ανά 100.000 αλλοδαπών έχουμε 233,35 (64 φορές περισσότερους).

Αυτή ήταν η παρουσίαση 10 πινάκων από τα στατιστικά στοιχεία του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως για την εγκληματικότητα στην Ελλάδα στο διάστημα 1991-2003. Η αλήθεια είναι μία και είναι αυτή που δεν βλέπουν όσοι θεωρούν την ανεξέλεγκτη εισβολή και εγκατάσταση αλλοδαπών στην χώρα μας ως «θείο δώρο»: ακόμα και με τα πιο πρόσφατα στοιχεία (2003), από την αναλογία αλλοδαπών προς Έλληνες εγκληματίες, προκύπτει πως δεν υπάρχει «ενσωμάτωση» των αλλοδαπών στην κοινωνία. Είναι και θα παραμείνουν ξένο σώμα. Η «πολυπολιτισμική» λεγόμενη κοινωνία, δεν ενσωματώνει «πολιτισμούς» αλλά είναι μία χίμαιρα που διασπά τον κοινωνικό ιστό.