ΜΕΤΑΛΕΙΑ ΧΡΥΣΟΥ Η ΑΛΗΘΕΙΑ

• Να γυρίσουμε τώρα στις 8/1/2004, όταν ο τότε υφυπουργός Οικονομίας, κ.Χρήστος Πάχτας(ναι, ο γνωστός), είχε βγάλει την απόφαση μεταβίβασης των μεταλλείων Κασσάνδρας στην «Ελληνικός Χρσός Α.Ε», η οποία λέει τα εξης:
• «Μεταβιβάζουμε τα μεταλλεία Κασσάνδρας στο νέο επενδυτικό σχήμα με ‘Ελληνες και ξένους επενδυτές. Στο πλειοψηφικό πακέτο του 51% έχουμε 2 ενότητες την Paneuropean Goldfields με 30%. Πρόκειται για χρηματοδοτικό σχήμα των τραπεζών Rothschild, Deutsche Bank, Dundee Bank, Royal Bank of Canada κι άλλα ιδρύματα.
• Η Paneuropean Goldfields κατά 82% ανήκει στους εξής μεγάλους χρηματο-οικονομικούς ομίλους: Merrill Lynch, Goldman Sachs, Morley Fund Management κι άλλους μικρομετόχους».
• Αυτά λέει η απόφαση του κ.Πάχτα, σημερινού δήμαρχου σε ένα χωριό της Χαλκιδικής.
• Κάποια όμως από τα ονόματα που αναφέρονται στην απόφαση αυτή μας θυμίζουν πολύ πρωταγωνιστές της σημερινής ελληνικής τραγωδίας
• Η Deutsche Bank και η Royal Bank of Canada είναι από τις τράπεζες που έχουν τεράστιο αριθμό ελληνικών ομολόγων στην κατοχή τους.
• Η Goldman Sachs είναι η εταιρία που μαγείρεψε τα πλαστά στοιχεία για την ελληνική οικονομία επί κυβέρνησης Κώστα Καραμανλή, ενώ η Merrill Lynch είναι από αυτούς που μας έχουν δώσει μεγάλα δάνεια.
• Την εποχή αυτή, όλη η κοινοπραξία που ασχολείται με την εκμετάλλευση ελληνικού χρυσού είναι σε σκληρές διαπραγματεύσεις με την κυβέρνηση για νέες άδειες εξόρυξης κι ερευνών στη Χαλκιδική।

Ο Πρωθυπουργός αναθέτει στην εταιρεία Lazzard την επαναδιαπραγμάτευση του ελληνικού χρέους. Η Lazzard ανήκει στον όμιλο Rochilds.
Η επενδυτική τράπεζα Lazzard Βrothers στο Παρίσι ανήκει επίσης στον όμιλο Rochilds.
Πελάτης της Lazzard είναι και ο αμερικανικός εξοπλιστικός κολοσσός Lockheed Martin, που εδώ και 20 χρόνια πουλάει πολεμικά αεροπλάνα F 16 και μας έχει δέσει «χειροπόδαρα».
Η Lazzard ανέλαβε σύμβουλος της ταλαίπωρης Ολυμπιακής για την πώληση στη MIG, συμφερόντων Βγενόπουλου, του πτητικού της έργου και της τεχνικής της βάσης.
Βασικό στέλεχος και επενδυτής στον όμιλο Rochild ο γνωστός φιλοσκοπιανός «μεγαλοκαρχαρίας» της παγκόσμιας οικονομίας, Τζορτζ Σόρος...

Θ.

Η Ελλάδα με την Ελλάδα και μόνο από την Ελλάδα». Οι Έλληνες έπρεπε να μάθουν να πολεμούν με σύνεση με πάθος και με στόχο, πάντοτε, τη νίκη που μετέδιδε και στους άνδρες του γεμίζοντάς τους θάρρος , αντοχή και τόλμη.

Γνώρίζε πολύ καλά τις απαραίτητες πρακτικές προϋποθέσεις για τη διατήρηση του ηθικού και του φρονήματος των ανδρών του και φρόντιζε να εξασφαλίζει πρώτα τη διοικητική μέριμνα (τρόφιμα, όπλα και πυρομαχικά) και μετά να συγκεντρώνει τους άνδρες σε στρατόπεδα. Τους προετοίμαζε σωματικά,ψυχικά με εντατική εκπαίδευση. Τους δασκάλευε στους κινδύνους εκστρατείας, τις συνθήκες του κλέφτικου αγώνα και στα καθήκοντα τού στρατιώτη στον πόλεμο. Τους προσφωνούσε πάντα με το όνομα Έλληνες και τους εμψύχωνε με τις ιστορίες και τα κατορθώματα των προγόνων μας.

Μεγάλος παιδαγωγός, πραγματικός καθοδηγητής, αληθινός φιλόσοφος και αρχηγός των μαζών. Ο Κολοκοτρώνης ήταν αυστηρός,σκληρός και αμείλικτος τιμωρός στους αδιάφορους και απείθαρχους αγωνιστές. Χαρακτηριστική ήταν η φράση του «Όποιο χωριό δεν ήθελε να ακολουθήσει τη φωνή της πατρίδας τσεκούρι και φωτιά». Οι ποινές που επέβαλλε ήταν από την πατρική επίπληξη μέχρι τη θανατική ποινή. Για να περιορίσει τη λιποταξία- συχνό φαινόμενο στις επαναστατημένες περιοχές- είχε καθιερώσει «τους Αστυνόμους τού Στρατοπέδου» για να συλλαμβάνουν τους παραβάτες. . Η προσωνυμία, Γέρος του Μοριά, δεν ήταν τυχαία, γιατί έκρυβε μέσα της το σεβασμό, την έννοια του πολύπειρου και του σοφού άνδρα,αρετές που είχε από τα εφηβικά του χρόνια.

Έτσι, προετοίμασε έναν καλά οργανωμένο στρατιωτικό πυρήνα,σε πρώτη φάση, από 200 επίλεκτους άνδρες, που αποτέλεσε το πρότυπο στην μετέπειτα οργάνωση των στρατιωτικών τμημάτων, και από άλλους οπλαρχηγούς. Γνώριζε καλά ότι η Επανάσταση δεν θα είχε ευνοϊκή εξέλιξη, αν οι άτακτοι κλέφτες δεν μετατρέπονταν από έναν ανοργάνωτο όχλο, σʼ ένα οργανωμένο και καλά εκπαιδευμένο σύνολο, γιατί μόνο τότε θα νικούσαν τις πολυάριθμες δυνάμεις τού εχθρού. Απέναντι στην ποσότητα παρέτασσε την ποιότητα παρά τις αντιξοότητες που συναντούσε. Ο ίδιος στα απομνημονεύματά του αποτυπώνει: « Η αρχηγία ενός ελληνικού στρατεύματος ήταν μια τυραννία, γιατί ο καθένας έκαμνε τον αρχηγό, τον δικαστή, τον φροντιστή .Έφευγαν και ξανάρχονταν πάλι. Κάθε Έλληνας είχε και τα καπρίτσιά του και έπρεπε για να κάνεις δουλειά μʼαυτούς άλλον να φοβερίζεις, άλλον να κολακεύεις... άλλον να τιμωρείς, κατά τους ανθρώπους».

Ασυμβίβαστος προς τις κακουχίες ,αδίστακτος στις δυσκολίες και ριψοκίνδυνος στη μάχη. Η ηγετική του φυσιογνωμία κυριαρχούσε και η μορφή του δέσποζε. Με τόλμη και με θάρρος αντιμετώπίζε και τις πιο δύσκολες καταστάσεις. Ο συμβιβασμός ήταν συνώνυμος της ήττας, ενώ ήθελε πάντα να ταυτίζεται με τη νίκη, και να ακολουθεί τα μονοπάτια ή το δρόμο που οδηγούσαν στην απελευθέρωση της Ελλάδας.

Ο Κολοκοτρώνης πίστευε ότι η Πελοπόννησος, και κυρίως το κέντρο της, η Τριπολιτσά, ήταν το εφαλτήριο για τη νίκη της Ελλάδας. Η στρατηγική αυτή σκέψη και η διορατικότητά του ερχόταν σε αντίθεση με τις σκέψεις των άλλων οπλαρχηγών. Ωστόσο, όμως επικράτησε. Έλεγε: «Θέλω να ʼμαι αγνάντια στην Τριπολιτσά. Γρήγορα θα καταλάβουν οι καπετάνιοι πως ετούτος ο πόλεμος άλλο σκοπό δεν μπορεί ναʼχει παρά να κλείσουμε τους Τούρκους στην Τριπολιτσά και να τους πάρουμε όλους μαζί».Ποτέ στρατηγική σκέψη δεν εκφράστηκε πιο ξεκάθαρα και πιο απλά.

Ο ένοπλος αγώνας άρχισε από τη 17 Μαρτίου 1821 από την Αρεούπολη. Στις 23 Μαρτίου 1821 ο Πετρόμπεης, μαζί με 2.000 Μανιάτες απʼόλα τα καπετανάτα της Μάνης, εισήλθε στην Καλαμάτα. Μαζί του ήταν και οι: Κολοκοτρώνης, Παπαφλέσσας, Νικηταράς, Αναγνωσταράς, Μπούρτζινος και άλλοι, που στην κυριολεξία αιφνιδίασαν και κατατρόπωσαν τους Τούρκους. Έτσι, η Καλαμάτα ήταν η πρώτη μεγάλη πόλη , πού ελευθερώθηκε από τους επαναστατημένους Έλληνες. Την επόμενη ημέρα αναχώρησε για την Αρκαδία και η άφιξή του πανικόβαλε τους Τούρκους και τους εξανάγκασε να οχυρωθούν στο φρούριο της περιοχής. Και από τις 25 Μαρτίου η Επανάσταση είχε ήδη αρχίσει και επίσημα.

Στην Καρύταινα δόθηκε η πρώτη μάχη του αγώνα, όπου, δυστυχώς, δεν εισακούστηκε ο Κολοκοτρώνης από τους άλλους οπλαρχηγούς, να απομονώσουν την περιοχή, και τα αποτελέσματα ήταν δυσάρεστα. Οι προσπάθειες του Κολοκοτρώνη να αποκόψει τη συνένωση των Τούρκων βρήκαν εμπόδιο την προδοσία και την καχυποψία των άλλων οπλαρχηγών. Ευτυχώς, έστω και εκ των υστέρων αναγνώρισαν την ορθότητα του σχεδίου τού Κολοκοτρώνη και το εφάρμοζαν σε ανάλογες επιχειρήσεις. Διεξήχθηκε ένας σκληρός αγώνας που διήρκεσε 6 ώρες κα οι 300 Μανιάτες αντιστάθηκαν στις αλλεπάλληλες επιθέσεις 1.700 Τούρκων. Η ηρωική αυτή αντίσταση ήταν εφάμιλλη της αντίστασης του Λεωνίδα στις Θερμοπύλες.

Από τη μάχη αυτή προέκυψε το δίδαγμα ότι δεν επαρκούσαν οι αυθορμητισμοί και οι ενθουσιασμοί των Ελλήνων, αλλά χρειαζόταν αρχηγός με ικανότητες και γνώσεις για να οργανώσει και να ηγηθεί του αγώνα. Ύστερα από αυτά ο Κολοκοτρώνης κατόρθωσε να συγκαλέσει συμβούλιο των προεστών στο Χρυσοβίτσι (χωριό της Αρκαδίας), στις 26 Απριλίου 1821, όπου ανακηρύχθηκε Αρχιστράτηγος της περιοχής και άρχισε να δημιουργεί οιονεί στρατιωτική υποδομή και οργάνωση, με στρατόπεδα (Πιάνα, Χρυσοβίτσι και Λεβίδι), με υπηρεσία εφοδιασμού, επισιτισμού και οικονομικού. Θεσπίσθηκαν αυστηρά μέτρα πειθαρχίας και παράλληλα, πραγματοποιήθηκαν στρατιωτικές ασκήσεις και εκπαίδευση σε αντικείμενα οπλισμού, βολών και τακτικής.

ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗς Ο ΔΗΜΙΟΥΡΓΟς ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΤΡΑΤΟΥ

ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΗΡΟΔΟΤΟς

Αυτοί οι Ίωνες, όσο καιρό κατοικούσαν στην Πελοπόννησο, την περιοχή που σήμερα ονομάζεται Αχαΐα, πριν ακόμα πάνε εκεί ο Δαναός και ο Ξούθος, ονομάζονταν Πελασγοί Αιγιαλείς, σύμφωνα με τα λεγόμενα των Ελλήνων, οι οποίοι, όμως, αναγκάστηκαν να αλλάξουν το όνομα τους σε Ίωνες από το γιο του Ξούθου, τον Ίωνα.

»Οι νησιώτες είχαν δώσει δεκαεπτά πλοία και ήταν και αυτοί οπλισμένοι όπως και οι Έλληνες. Και αυτοί αρχικά ήταν έθνος πελασγικό και έγιναν ιωνικό πολύ αργότερα, όπως ακριβώς και οι Ίωνες, που ίδρυσαν τη Δωδεκάπολη, που είχαν έλθει από την Αθήνα. Οι Αιολείς έδωσαν εξήντα πλοία και είχαν και αυτοί τον ίδιο οπλισμό με τους Έλληνες και παλαιότερα λέγονταν και αυτοί Πελασγοί, όπως αναφέρουν οι Έλληνες» (Ηρόδοτος, Ζ΄, 94-95).

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑς

ΕΤΟΣ ΗΜΕΔΑΠΟΙ ΜΕΤΑΒΟΛΗ % ΑΛΛΟΔΑΠΟΙ ΜΕΤΑΒΟΛΗ % ΑΛΛΟΔΑΠΟΙ ΩΣ % ΗΜΕΔΑΠΩΝ 1991 204

25

12% 1992 231 13% 34 36% 15% 1993 257 11% 34 0% 13% 1994 244 -5% 34 0% 14% 1995 228 -7% 40 18% 18% 1996 241 6% 62 55% 26% 1997 222 -8% 81 31% 36% 1998 201 -9% 66 -19% 33% 1999 175 -13% 97 47% 55% 2000 214 22% 62 -36% 29% 2001 185 -14% 92 48% 50% 2002 187 1% 91 -1% 49% 2003 189 1% 113 24% 60% μέσος όρος 214 -0,6% 64 13,4% 30%

Σχόλια στον Πίνακα 1

• Η συμμετοχή των Ελλήνων σε εξιχνιασμένες ανθρωποκτονίες μειώνεται κατά μ.ο. κατά 0,6% κάθε έτος.
• Η συμμετοχή των αλλοδαπών σε εξιχνιασμένες ανθρωποκτονίες αυξάνεται κατά μ.ο. κατά 13,4% κάθε έτος.
• Οι αλλοδαποί συμμετέχοντες σε ανθρωποκτονίες ως ποσοστό των Ελλήνων ξεκινούν από 12% το 1991, σταδιακά αυξάνουν για να φτάσουν στο 2003 στο 60%.
• Η συμμετοχή των αλλοδαπών στις ανθρωποκτονίες κατά μ.ο. αντιστοιχεί στο 30% της συμμετοχής των Ελλήνων.
• Με βάση τα στοιχεία του 2003 και τον πληθυσμό της χώρας το 2001, ανά 100.000 Ελλήνων έχουμε 1,86 συμμετέχοντες σε ανθρωποκτονίες, ενώ ανά 100.000 αλλοδαπών έχουμε 14,18 (8 φορές περισσότερους).

ΠΙΝΑΚΑΣ 2: ΒΙΑΣΜΟΙ

ΕΤΟΣ ΗΜΕΔΑΠΟΙ ΜΕΤΑΒΟΛΗ % ΑΛΛΟΔΑΠΟΙ ΜΕΤΑΒΟΛΗ % ΑΛΛΟΔΑΠΟΙ ΩΣ % ΗΜΕΔΑΠΩΝ 1991 207

29

14% 1992 216 4% 39 34% 18% 1993 201 -7% 38 -3% 19% 1994 162 -19% 29 -24% 18% 1995 166 2% 25 -14% 15% 1996 118 -29% 34 36% 29% 1997 149 26% 41 21% 28% 1998 124 -17% 52 27% 42% 1999 136 10% 47 -10% 35% 2000 180 32% 66 40% 37% 2001 127 -29% 54 -18% 43% 2002 141 11% 64 19% 45% 2003 121 -14% 97 52% 80% μέσος όρος 157 -4,4% 47 10,6% 30%

Σχόλια στον Πίνακα 2

• Η συμμετοχή των Ελλήνων σε εξιχνιασμένες υποθέσεις βιασμών βαίνει μειούμενη κατά μ.ο. κατά 4,4% κάθε έτος.
• Η συμμετοχή των αλλοδαπών αντιθέτως βαίνει αυξανόμενη κατά μ.ο. κατά 10,6% κάθε έτος.
• Οι αλλοδαποί συμμετέχοντες σε βιασμούς ως ποσοστό των Ελλήνων ξεκινούν από 14% το 1991, σταθερά αυξάνουν για να φτάσουν στο 2003 στο 80%.
• Η συμμετοχή των αλλοδαπών στους βιασμούς κατά μ.ο. αντιστοιχεί στο 30% της συμμετοχής των Ελλήνων.
• Με βάση τα στοιχεία του 2003 και τον πληθυσμό της χώρας το 2001, ανά 100.000 Ελλήνων έχουμε 1,19 συμμετέχοντες σε βιασμούς, ενώ ανά 100.000 αλλοδαπών έχουμε 12,17 (10 φορές περισσότερους).

ΠΙΝΑΚΑΣ 3: ΛΗΣΤΕΙΕΣ

ΕΤΟΣ ΗΜΕΔΑΠΟΙ ΜΕΤΑΒΟΛΗ % ΑΛΛΟΔΑΠΟΙ ΜΕΤΑΒΟΛΗ % ΑΛΛΟΔΑΠΟΙ ΩΣ % ΗΜΕΔΑΠΩΝ 1991 543

59

11% 1992 909 67% 139 136% 15% 1993 932 3% 129 -7% 14% 1994 564 -39% 128 -1% 23% 1995 586 4% 168 31% 29% 1996 436 -26% 98 -42% 22% 1997 374 -14% 181 85% 48% 1998 516 38% 326 80% 63% 1999 603 17% 344 6% 57% 2000 616 2% 241 -30% 39% 2001 570 -7% 279 16% 49% 2002 642 13% 310 11% 48% 2003 710 11% 273 -12% 38% μέσος όρος 615 2,3% 206 13,6% 37%

Σχόλια στον Πίνακα 3

• Η συμμετοχή των Ελλήνων σε εξιχνιασμένες υποθέσεις ληστειών αυξάνει κατά μ.ο. κατά 2,3% κάθε έτος.
• Η συμμετοχή των αλλοδαπών αυξάνει κατά μ.ο. κατά 13,6% κάθε έτος (6 φορές μεγαλύτερη αύξηση).
• Οι αλλοδαποί συμμετέχοντες σε ληστείες ως ποσοστό των Ελλήνων ξεκινούν από 11% το 1991, φτάνουν ως και 63% το 1998 και έκτοτε μειώνονται για να φτάσουν στο 2003 στο 38%.
• Η συμμετοχή των αλλοδαπών στις ληστείες κατά μ.ο. αντιστοιχεί στο 37% της συμμετοχής των Ελλήνων.
• Με βάση τα στοιχεία του 2003 και τον πληθυσμό της χώρας το 2001, ανά 100.000 Ελλήνων έχουμε 6,98 συμμετέχοντες σε ληστείες, ενώ ανά 100.000 αλλοδαπών έχουμε 34,25 (5 φορές περισσότερους).

ΠΙΝΑΚΑΣ 4: ΟΠΛΟΚΑΤΟΧΗ

ΕΤΟΣ ΗΜΕΔΑΠΟΙ ΜΕΤΑΒΟΛΗ % ΑΛΛΟΔΑΠΟΙ ΜΕΤΑΒΟΛΗ % ΑΛΛΟΔΑΠΟΙ ΩΣ % ΗΜΕΔΑΠΩΝ 1998 997

233

23% 1999 1161 16% 155 -33% 13% 2000 1766 52% 232 50% 13% 2001 1900 8% 311 34% 16% 2002 1871 -2% 281 10% 15% 2003 1747 -7% 308 10% 18% μέσος όρος 1574 11,9% 253 5,7% 16%

Σχόλια στον Πίνακα 4

• Τα διαθέσιμα στοιχεία αφορούν την περίοδο 1998-2003.
• Η συμμετοχή των Ελλήνων σε εξιχνιασμένες υποθέσεις όπλων αυξάνει κατά μ.ο. κατά 11,9% κάθε έτος.
• Η συμμετοχή των αλλοδαπών αυξάνει κατά μ.ο. κατά 5,7% κάθε έτος (2 φορές μικρότερη αύξηση).
• Οι αλλοδαποί συμμετέχοντες σε παραβιάσεις του νόμου περί όπλων ως ποσοστό των Ελλήνων ξεκινούν από 23% το 1998 και φτάνουν στο 2003 στο 18%.
• Η συμμετοχή των αλλοδαπών στην οπλοκατοχή κατά μ.ο. αντιστοιχεί στο 16% της συμμετοχής των Ελλήνων.
• Με βάση τα στοιχεία του 2003 και τον πληθυσμό της χώρας το 2001, ανά 100.000 ελλήνων έχουμε 17,18 συμμετέχοντες σε παραβιάσεις νόμου περί όπλων, ενώ ανά 100.000 αλλοδαπών έχουμε 38,64 (2 φορές περισσότερους).

ΠΙΝΑΚΑΣ 5: ΛΑΘΡΕΜΠΟΡΙΟ

ΕΤΟΣ ΗΜΕΔΑΠΟΙ ΜΕΤΑΒΟΛΗ % ΑΛΛΟΔΑΠΟΙ ΜΕΤΑΒΟΛΗ % ΑΛΛΟΔΑΠΟΙ ΩΣ % ΗΜΕΔΑΠΩΝ 1991 139

6

4% 1992 284 104% 9 50% 3% 1993 175 -38% 27 200% 15% 1994 234 34% 15 -44% 6% 1995 189 -19% 45 200% 24% 1996 115 -39% 108 140% 94% 1997 137 19% 112 4% 82% 1998 181 32% 289 158% 160% 1999 168 -7% 174 -40% 104% 2000 186 11% 233 34% 125% 2001 194 4% 212 -9% 109% 2002 226 16% 220 4% 97% 2003 210 -7% 360 64% 171% μέσος όρος 188 3,5% 139 40,7% 83%

Σχόλια στον Πίνακα 5

• Η συμμετοχή των Ελλήνων σε εξιχνιασμένες υποθέσεις λαθρεμπορίου αυξάνει κατά μ.ο. κατά 3,5% κάθε έτος.
• Η συμμετοχή των αλλοδαπών αυξάνει κατά μ.ο. κατά 40,7% κάθε έτος (12 φορές μεγαλύτερη αύξηση).
• Οι αλλοδαποί συμμετέχοντες σε λαθρεμπόριο ως ποσοστό των Ελλήνων της ίδιας εγκληματικής κατηγορίας ξεκινούν από 4% το 1991, αυξάνουν ραγδαία, για να φτάσουν στο 2003 στο 171%.
• Η συμμετοχή των αλλοδαπών στο λαθρεμπόριο κατά μ.ο. αντιστοιχεί στο 83% της συμμετοχής των Ελλήνων.
• Με βάση τα στοιχεία του 2003 και τον πληθυσμό της χώρας το 2001, ανά 100.000 Ελλήνων έχουμε 2,07 συμμετέχοντες σε λαθρεμπόριο, ενώ ανά 100.000 αλλοδαπών έχουμε 45,16 (22 φορές περισσότερους).

ΠΙΝΑΚΑΣ 6: ΑΠΑΤΕΣ

ΕΤΟΣ ΗΜΕΔΑΠΟΙ ΜΕΤΑΒΟΛΗ % ΑΛΛΟΔΑΠΟΙ ΜΕΤΑΒΟΛΗ % ΑΛΛΟΔΑΠΟΙ ΩΣ % ΗΜΕΔΑΠΩΝ 1991 408

14

3% 1992 400 -2% 18 29% 5% 1993 427 7% 15 -17% 4% 1994 390 -9% 16 7% 4% 1995 406 4% 15 -6% 4% 1996 419 3% 32 113% 8% 1997 422 1% 42 31% 10% 1998 314 -26% 41 -2% 13% 1999 364 16% 81 98% 22% 2000 533 46% 59 -27% 11% 2001 530 -1% 62 5% 12% 2002 478 -10% 78 26% 16% 2003 420 -12% 91 17% 22% μέσος όρος 424 0,2% 43 16,9% 10%

Σχόλια στον Πίνακα 6

• Η συμμετοχή των Ελλήνων σε εξιχνιασμένες υποθέσεις απάτης αυξάνει κατά μ.ο. κατά 0,2% κάθε έτος.
• Η συμμετοχή των αλλοδαπών αυξάνει κατά μ.ο. κατά 16,9% κάθε έτος (84 φορές μεγαλύτερη αύξηση).
• Οι αλλοδαποί συμμετέχοντες στις απάτες ως ποσοστό των Ελλήνων ξεκινούν από 3% το 1991, αυξάνουν σταθερά, για να φτάσουν στο 2003 στο 22%.
• Η συμμετοχή των αλλοδαπών σε απάτες, κατά μ.ο. αντιστοιχεί στο 10% της συμμετοχής των Ελλήνων.
• Με βάση τα στοιχεία του 2003 και τον πληθυσμό της χώρας το 2001, ανά 100.000 Ελλήνων έχουμε 4,13 συμμετέχοντες σε απάτες, ενώ ανά 100.000 αλλοδαπών έχουμε 11,42 (3 φορές περισσότερους).

ΠΙΝΑΚΑΣ 7: ΚΛΟΠΕΣ-ΔΙΑΡΡΗΞΕΙΣ

ΕΤΟΣ ΗΜΕΔΑΠΟΙ ΜΕΤΑΒΟΛΗ % ΑΛΛΟΔΑΠΟΙ ΜΕΤΑΒΟΛΗ % ΑΛΛΟΔΑΠΟΙ ΩΣ % ΗΜΕΔΑΠΩΝ 1991 7242

1992 7053 -3%

1993 7273 3%

1994 6989 -4%

1995 7603 9%

1996 5532 -27%

1997 6065 10%

1998 3870 -36% 3139

81% 1999 3983 3% 2929 -7% 74% 2000 4625 16% 2597 -11% 56% 2001 5036 9% 2214 -15% 44% 2002 5210 3% 2527 14% 49% 2003 5507 6% 2447 -3% 44% μέσος όρος 5845 -1,8% 2642 -4,9% 58%

Σχόλια στον Πίνακα 7

• Η συμμετοχή των Ελλήνων σε εξιχνιασμένες υποθέσεις κλοπών-διαρρήξεων μειώνεται κατά μ.ο. κατά 1,8% κάθε έτος.
• Η συμμετοχή των αλλοδαπών μειώνεται κατά 4,9% (3 φορές μεγαλύτερη μείωση).
• Οι αλλοδαποί συμμετέχοντες σε κλοπές-διαρρήξεις ως ποσοστό των Ελλήνων ξεκινούν από 81% το 1998, μειώνονται σταθερά, για να φτάσουν στο 2003 στο 44%.
• Η συμμετοχή των αλλοδαπών σε κλοπές-διαρρήξεις κατά μ.ο. αντιστοιχεί στο 58% της συμμετοχής των Ελλήνων.
• Με βάση τα στοιχεία του 2003 και τον πληθυσμό της χώρας το 2001, ανά 100.000 Ελλήνων έχουμε 54,17 συμμετέχοντες σε κλοπές-διαρρήξεις, ενώ ανά 100.000 αλλοδαπών έχουμε 306,99 (6 φορές περισσότερους).
• Οι εξιχνιασθείσες υποθέσεις κλοπών-διαρρήξεων αφορούν το 15% περίπου των αποπειρών και τετελεσμένων κλοπών-διαρρήξεων, απ’ όσες τελικώς καταγγέλθησαν στην Αστυνομία, ενώ περίπου ένα 20% παρόμοιων περιστατικών δεν αναφέρονται στην Αστυνομία (σχετική σύνδεση).

ΠΙΝΑΚΑΣ 8: ΠΛΑΣΤΟΓΡΑΦΙΑ

ΕΤΟΣ ΗΜΕΔΑΠΟΙ ΜΕΤΑΒΟΛΗ % ΑΛΛΟΔΑΠΟΙ ΜΕΤΑΒΟΛΗ % ΑΛΛΟΔΑΠΟΙ ΩΣ % ΗΜΕΔΑΠΩΝ 1991 426

72

17% 1992 468 10% 55 -24% 12% 1993 370 -21% 47 -15% 13% 1994 401 8% 69 47% 17% 1995 260 -35% 78 13% 30% 1996 233 -10% 71 -9% 30% 1997 216 -7% 108 52% 50% 1998 222 3% 996 822% 449% 1999 250 13% 1504 51% 602% 2000 266 6% 1802 20% 677% 2001 401 51% 1668 -7% 416% 2002 532 33% 3240 94% 609% 2003 494 -7% 2787 -14% 564% μέσος όρος 349 1,2% 961 35,6% 289%

Σχόλια στον Πίνακα 8

• Η συμμετοχή των Ελλήνων σε εξιχνιασμένες υποθέσεις πλαστογραφίας αυξάνεται κατά μ.ο. κατά 1,2% κάθε έτος.
• Η συμμετοχή των αλλοδαπών αυξάνεται κατά μ.ο. κατά 35,6% κάθε έτος (30 φορές μεγαλύτερη αύξηση).
• Οι αλλοδαποί συμμετέχοντες σε πλαστογραφίες ως ποσοστό των Ελλήνων της ίδιας εγκληματικής κατηγορίας ξεκινούν από 17% το 1991, αυξάνονται ραγδαία για να φτάσουν το 2000 στο 677% και το 2003 να φτάσουν στο 564%.
• Η συμμετοχή των αλλοδαπών σε πλαστογραφίες κατά μ.ο. αντιστοιχεί στο 289% της συμμετοχής των Ελλήνων.
• Με βάση τα στοιχεία του 2003 και τον πληθυσμό της χώρας το 2001, ανά 100.000 Ελλήνων έχουμε 4,86 συμμετέχοντες σε πλαστογραφίες, ενώ ανά 100.000 αλλοδαπών έχουμε 349,65 (72 φορές περισσότερους).

ΠΙΝΑΚΑΣ 9: ΕΠΑΙΤΕΙΑ

ΕΤΟΣ ΗΜΕΔΑΠΟΙ ΜΕΤΑΒΟΛΗ % ΑΛΛΟΔΑΠΟΙ ΜΕΤΑΒΟΛΗ % ΑΛΛΟΔΑΠΟΙ ΩΣ % ΗΜΕΔΑΠΩΝ 1991 129

19

15% 1992 176 36% 30 58% 17% 1993 416 136% 33 10% 8% 1994 596 43% 72 118% 12% 1995 454 -24% 69 -4% 15% 1996 525 16% 242 251% 46% 1997 799 52% 446 84% 56% 1998 107 -87% 302 -32% 282% 1999 172 61% 365 21% 212% 2000 213 24% 480 32% 225% 2001 208 -2% 637 33% 306% 2002 160 -23% 355 -44% 222% 2003 193 21% 255 -28% 132% μέσος όρος 319 3,4% 254 24,2% 80%

Σχόλια στον Πίνακα 9

• Η συμμετοχή των Ελλήνων σε υποθέσεις επαιτείας αυξάνεται κατά μ.ο. κατά 3,4% κάθε έτος.
• Η συμμετοχή των αλλοδαπών αυξάνεται κατά μ.ο. κατά 24,2% κάθε έτος (7 φορές μεγαλύτερη αύξηση).
• Οι αλλοδαποί συμμετέχοντες σε επαιτεία ως ποσοστό των Ελλήνων ξεκινούν από 15% το 1991, αυξάνονται ραγδαία για να φτάσουν το 2001 στο 306% και το 2003 να καταλήξουν στο 132%.
• Η συμμετοχή των αλλοδαπών στην επαιτεία κατά μ.ο. αντιστοιχεί στο 80% της συμμετοχής των Ελλήνων.
• Με βάση τα στοιχεία του 2003 και τον πληθυσμό της χώρας το 2001, ανά 100.000 Ελλήνων έχουμε 1,9 συμμετέχοντες σε επαιτεία, ενώ ανά 100.000 αλλοδαπών έχουμε 31,87 (17 φορές περισσότερους).

ΠΙΝΑΚΑΣ 10: ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ

ΕΤΟΣ ΗΜΕΔΑΠΟΙ ΜΕΤΑΒΟΛΗ % ΑΛΛΟΔΑΠΟΙ ΜΕΤΑΒΟΛΗ % ΑΛΛΟΔΑΠΟΙ ΩΣ % ΗΜΕΔΑΠΩΝ 1998 102

14

14% 1999 387 279% 152 986% 39% 2000 337 -13% 297 95% 88% 2001 503 49% 518 74% 103% 2002 555 10% 1206 133% 217% 2003 328 -41% 1860 54% 567% μέσος όρος 369 26,3% 675 165,9% 171%

Σχόλια στον Πίνακα 10

• Η συμμετοχή των Ελλήνων σε υποθέσεις παραβίασης του νόμου περί πνευματικής ιδιοκτησίας αυξάνεται κατά μ.ο. κατά 26,3% κάθε έτος.
• Η συμμετοχή των αλλοδαπών αυξάνεται κατά μ.ο. κατά 165,9% (6 φορές μεγαλύτερη αύξηση).
• Οι αλλοδαποί συμμετέχοντες στην παραβίαση του νόμου ως ποσοστό των Ελλήνων ξεκινούν από 14% το 1998, αυξάνονται ραγδαία για να φτάσουν το 2003 στο 567%.
• Η συμμετοχή των αλλοδαπών σε παραβιάσεις του νόμου περί πνευματικής ιδιοκτησίας κατά μ.ο. αντιστοιχεί στο 171% της αντίστοιχης των Ελλήνων.
• Με βάση τα στοιχεία του 2003 και τον πληθυσμό της χώρας το 2001, ανά 100.000 Ελλήνων έχουμε 3,63 συμμετέχοντες σε υποθέσεις παραβίασης του νόμου περί πνευματικής ιδιοκτησίας, ενώ ανά 100.000 αλλοδαπών έχουμε 233,35 (64 φορές περισσότερους).

Αυτή ήταν η παρουσίαση 10 πινάκων από τα στατιστικά στοιχεία του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως για την εγκληματικότητα στην Ελλάδα στο διάστημα 1991-2003. Η αλήθεια είναι μία και είναι αυτή που δεν βλέπουν όσοι θεωρούν την ανεξέλεγκτη εισβολή και εγκατάσταση αλλοδαπών στην χώρα μας ως «θείο δώρο»: ακόμα και με τα πιο πρόσφατα στοιχεία (2003), από την αναλογία αλλοδαπών προς Έλληνες εγκληματίες, προκύπτει πως δεν υπάρχει «ενσωμάτωση» των αλλοδαπών στην κοινωνία. Είναι και θα παραμείνουν ξένο σώμα. Η «πολυπολιτισμική» λεγόμενη κοινωνία, δεν ενσωματώνει «πολιτισμούς» αλλά είναι μία χίμαιρα που διασπά τον κοινωνικό ιστό.

ΓΛΩΣΑΡΙ ΝΑΥΤΙΚΩΝ ΟΡΩΝ...

ΑΒΛΑΒΗΣ ΔΙΕΛΕΥΣΗ: Ακόμη και τα τουρκικά πολεμικά πλοία μπορούν να πλέουν διαμέσου του Αιγαίου αρκεί ο πλους να έχει τα χαρακτηριστικά της αβλαβούς διέλευσης που είναι:

*Σταθερή πορεία.

*Καλυμένα οπλικά συστήματα

*Κλειστά ραντάρ και συστήματα παρακολούθησης

*Απαγορεύονται πάσης φύσεως γυμνάσια.

ΑΟΖ (Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη: Κάθε κράτος μπορεί να δηλώσει τη θαλάσσια περιοχή εώς και 200 ναυτικά μίλια από τις ακτές του ως περιοχή που μπορεί να εκμεταλλευτεί θαλάσσιους φυσικούς όρους. Η Ελλάδα ακόμη δεν έχει οριοθετήσει ΑΟΖ.

ΓΚΡΙΖΕΣ ΖΩΝΕΣ:Με τη κρίση των Ιμίων το 1996,η Άγκυρα έθεσε θέμα κυριότητας για περισσότερες από 100 νησίδες,βραχονησίδες και νησάκια που η μεταβίβασή τους στην Ελλάδα δεν αναφέρονται ονομαστικά στις σχετικές συνθήκες. Η Τουρκία σκοπίμως αγνοεί τα όσα προβλέπονται στη Συνθήκη της Λωζάνης:

Άρθρο 12: Η τουρκική κυριαρχία περιορίζεται στα μικρασιατικά παράλια και σ΄ όσα νησάκια βρίσκονται μέχρι και 3 μίλια από αυτά.

Άρθρο 15:Η Τουρκία παραιτείται υπέρ της Ιταλίας για τα Δωδεκάννησα,τα οποία με τη Συνθήκη των Παρισίων το 1947,δόθηκαν στην Ελλάδα.

Η Τουρκία αμφισβητεί πλέον και κατοικημένα νησιά,όπως το Φαρμακονήσι και το Αγαθονήσι.

ΕΕΧ (Εθνικός Εναέριος Χώρος): Το 1931 με Προεδρικό Διάταγμα η Ελλάδα καθόρισε τον εθνικό εναέριο χώρο της στα 10 ναυτικά μίλια. Η Τουρκία δεν αντέδρασε,μέχρι το 1974 και την εισβολή στη Κύπρο. Προσπαθεί να επιβάλει εύρος εναέριου ελληνικού χώρου στα 6 ναυτικά μίλια,όσα είναι και τα θαλάσσια χωρικά ύδατα. Γι΄ αυτό κι όταν τα τουρκικά μαχητικά πετούν μεταξύ 6 και 10 μιλίων οι Τούρκοι δεν δέχονται ότι παραβιάζουν τον ΕΕΧ.

ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΑΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΑΙΓΑΙΟΥ:Η Άγκυρα εκμεταλλεύτηκε την αποχώρηση της Ελλάδας από το στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ,το 1974 και από τότε προσπαθεί να πάρει τον έλεγχο του μισού Αιγαίου. Το πρόβλημα έχει δημιουργήσει σημαντικά εμπόδια στο ΝΑΤΟ.

ΕΡΕΥΝΑ ΔΙΑΣΩΣΗ: Αποτελεί το «άρμα» της Τουρκίας για να βάλει πόδι στο μισό Αιγαίο. Ο έλεγχος και ο συντονισμός της έρευνας διάσωσης ανήκει στην Αθήνα για όλο το FIR Αθηνών. Οι Τούρκοι αμφισβητούν αυτή τη πραγματικότητα, υποστηρίζοντας και σ’ αυτή τη περίπτωση ότι πρέπει να ελέγχουν τις επιχειρήσεις έρευνας- διάσωσης τουλάχιστον στο μισό Αιγαίο. Ο ICAO μετά τη κατάργηση των ορίων ευθύνης που αποφασίστηκε το 2004, μιλάει για συνεννόηση των κρατών, αλλά εδώ είναι Βαλκάνια…

ΕΝΑΕΡΙΟΣ ΧΩΡΟΣ-ΧΩΡΙΚΑ ΥΔΑΤΑ: Με Προεδρικό Διάταγμα του 1931 η Ελλάδα καθόρισε τον εναέριο χώρο της στα 10 ναυτικά μίλια. Το 1936 όρισε τα χωρικά θαλάσσια ύδατα στα 6 ναυτικά μίλια, εκτός από τις περιοχές που η απόσταση μεταξύ νησιών και τουρκικών παραλίων είναι μικρότερη, οπότε η συνοριακή γραμμή καθορίζεται στο μέσον. Η Τουρκία μέχρι το 1974 δεν είχε αμφισβητήσει ποτέ αυτή τη διαφορά των 4 ναυτικών μιλίων. Από τότε όμως μέχρι και σήμερα προβάλει κάθε μέρα την αμφισβήτησή της. Τα μαχητικά της μπαίνουν σ’ αυτά τα τέσσερα μίλια δηλώνοντας στη πράξη ότι τα θεωρούν διεθνή εναέριο χώρο κι όχι ελληνικό.

Η Ελλάδα έχει πάντα το δικαίωμα να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 8, στα 10 ή και στα 12 μίλια, ταυτίζοντας τα με τον εναέριο χώρο. Όμως η Τουρκία απειλεί με casus beli.

ΠΑΡΑΒΑΣΕΙΣ ΚΑΝΟΝΩΝ ΕΝΑΕΡΙΑΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ:Τα τουρκικά μαχητικά δεν καταθέτουν σχέδια πτήσης όταν μπαίνουν στο Αιγαίο.

ΠΑΡΑΒΙΑΣΕΙΣ:Παράνομη είσοδος τουρκικών μαχητικών στον εθνικό εναέριο χώρο. Τα τουρκικά αναχαιτίζονται από ελληνικά μαχητικά.

ΥΦΑΛΟΚΡΗΠΙΔΑ: Είναι η συνέχεια των ακτών κάθε κράτους στο βυθό και στο θαλάσσιο υπέδαφος, όπου μπορούν να εκμεταλλεύονται οποιαδήποτε φυσική πηγή, βλέπε πετρέλαιο. Η Ελλάδα υποστηρίζει ότι κάθε νησί του Αιγαίου έχει τη δική του υφαλοκρηπίδα και η Τουρκία από την άλλη διαφωνεί, υποστηρίζοντας ότι η υφαλοκρηπίδα του Αιγαίου πρέπει να χωριστεί ακριβώς στη μέση. Τους προτείνουμε να πάμε στη Χάγη για να λύσουμε το θέμα, αλλά ποτέ δεν το έχουν δεχτεί. Η διαφωνία προέκυψε το 1973, όταν η Τουρκία έδωσε άδεια στη κρατική εταιρεία ΤΡΑΟ να κάνει έρευνες για κοιτάσματα πετρελαίου σε υποθαλάσσιες περιοχές νησιών του βορειοανατολικού Αιγαίου. Από τότε η κόντρα για την υφαλοκρηπίδα παραμένει με αποκορύφωμα την ελληνοτουρκική κρίση του 1987, όταν φθάσαμε πολύ κοντά στην ένοπλη σύγκρουση.

FIR ΑΘΗΝΩΝ: Είναι η περιοχή πληροφοριών πτήσεων που από το 1947 ο Διεθνής Οργανισμός Πολιτικής Αεροπορίας {ICAO} εμπιστεύθηκε στην Ελλάδα να ελέγχει για την ασφάλεια των πτήσεων. Καλύπτει όλη την ελληνική επικράτεια. Ως το 1974 η Τουρκία δεν είχε θέσει κανένα απολύτως θέμα αμφισβήτησης. Μετά την εισβολή στη Κύπρο εξέδωσε την ΝΟΤΑΜ 714 χωρίζοντας αυθαίρετα το Αιγαίο στη μέση. Η Ελλάδα με τη ΝΟΤΑΜ 1175 κήρυξε επικίνδυνη για τη διεθνή αεροπλοία τη περιοχή. Οι δύο ΝΟΤΑΜ απεσύρθησαν το 1980 αλλά η Τουρκία αμφισβητεί εμπράκτως το FIR Αθηνών. Πως; Τα μαχητικά της αεροσκάφη δεν υποβάλλουν ποτέ σχέδια πτήσης όταν μπαίνουν στο Αιγαίο. Επικαλούνται την εξαίρεση αυτής της υποχρέωσης που πράγματι προβλέπει ο ICAO. Όμως η ελληνική πλευρά επιμένει ότι για την ασφάλεια των πτήσεων πρέπει να υποβάλλονται σχέδια πτήσης. Ερώτημα διαχρονικά αναπάντητο είναι γιατί η Ελλάδα δεν εκδίδει διακήρυξη στην οποία για λόγους αεράμυνας θα αξιώνει την υποβολή σχεδίων πτήσεων και από στρατιωτικά αεροσκάφη. Το έχουν πράξει ήδη οι ΗΠΑ και η Γαλλία.

Από το 2007 τα FIR καταργούνται από τον ICAO και αντικαθίστανται από τα FAB , νέες περιοχές ελέγχου πτήσεων που καθορίζει ο ICAO. Τι θα γίνει με το Αιγαίο κανείς δεν λέει ακόμη, αλλά το σίγουρο είναι ότι το 2004 η Ελλάδα χωρίς καμία αντίρρηση αποδέχτηκε την κατάργηση ορίων ευθύνης για την έρευνα διάσωση και στο Αιγαίο, θέμα που έχει σχέση με το FIR.

ΧΑΓΗ ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ:Αν και δεν είμαστε βέβαιοι για το αποτέλεσμα προσφυγής σ΄ αυτό το δικαστήριο έχουμε δεχτεί να πάμε μαζί με τη Τουρκία για να καθορίσουμε το θέμα της υφαλοκρηπίδας. Η Τουρκία όμως αρνείται να μας ακολουθήσει.

६ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ १९५५

Επειδή μερικές επέτειοι καλό είναι να μένουν χαραγμένες στη μνήμη μας... και η 6η Σεπτεμβρίου 1955 είναι μία από αυτές. Με τον όρο «Σεπτεμβριανά» εννοούμε το πογκρόμ που εξαπέλυσε ο τουρκικός όχλος, υπό την καθοδήγηση της κυβέρνησης Μεντερές, εναντίον της πολυπληθούς και ευημερούσας ελληνικής κοινότητας της Κωνσταντινούπολης στις 6 και 7 Σεπτεμβρίου 1955. Αποτέλεσμα, οι 100.000 Έλληνες που ζούσαν εκείνη την περίοδο στην Πόλη να συρρικνωθούν σταδιακά και σήμερα μόλις και μετά βίας να ξεπερνούν τις 2.000.

Το 1955 τη γειτονική μας χώρα κυβερνούσε ο Αντνάν Μεντερές -ένας «πρώιμος Ερντογάν»- και το Δημοκρατικό Κόμμα. Ο Μεντερές έπαιζε αρκετά το μουσουλμανικό χαρτί, προκαλώντας εκνευρισμό στο κεμαλικό κατεστημένο της χώρας. Το αποδεικνύουν και τα χιλιάδες τζαμιά που κτίστηκαν επί πρωθυπουργίας του. Η οικονομική κατάσταση στην Τουρκία δεν ήταν ανθηρή, ενώ ο εθνικιστικός πυρετός ανέβαινε, καθώς οι Ελληνοκύπριοι διεκδικούσαν την ένωση της μεγαλονήσου με την Ελλάδα. Ήταν μια καλή αφορμή για τους τούρκους ηγέτες να αποσπάσουν την κοινή γνώμη από τα προβλήματά της, στρέφοντάς την κατά της ελληνικής μειονότητας που ευημερούσε. Στις 28 Αυγούστου 1955 ο Μεντερές ισχυρίστηκε δημόσια ότι οι Ελληνοκύπριοι σχεδίαζαν σφαγές κατά των Τουρκοκυπρίων.

Η αφορμή για το Πογκρόμ κατά του Ελληνισμού της Πόλης δόθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου, με την έκρηξη ενός αυτοσχέδιου μηχανισμού στο Τουρκικό Προξενείο της Θεσσαλονίκης, που στεγαζόταν και στεγάζεται και σήμερα στο σπίτι, όπου γεννήθηκε ο Κεμάλ Ατατούρκ, ο ιδρυτής του σύγχρονου τουρκικού κράτους. Ως δράστης συνελήφθη από τις ελληνικές αρχές ο Οκτάι Εγκίν, ένας μουσουλμάνος σπουδαστής από την Κομοτηνή, που αργότερα περιεβλήθη το φωτοστέφανο του ήρωα. Τιμήθηκε στην Τουρκία και διορίστηκε κυβερνήτης σε επαρχία. Χρόνια αργότερα σε μία συνέντευξή του στην «Ελευθεροτυπία» αρνήθηκε οποιαδήποτε σχέση με το συμβάν και θεώρησε τον εαυτό του θύμα των ελληνικών αρχών.

Από την έκρηξη στο σπίτι του Ατατούρκ προκλήθηκαν μόνο μικρές υλικές ζημίες στις τζαμαρίες του κτιρίου, αλλά οι τουρκικές εφημερίδες εκμεταλλεύτηκαν το γεγονός, μεγαλοποιώντας και διαστρεβλώνοντάς το, κατόπιν κυβερνητικών οδηγιών. Πρωτοσέλιδοι τίτλοι, όπως «Έλληνες τρομοκράτες κατέστρεψαν το πατρικό σπίτι του Ατατούρκ» της «Ισταμπούλ Εξπρές» και δημοσίευση μιας σειράς από παραποιημένες φωτογραφίες του συμβάντος, προκάλεσαν «αυθόρμητες» διαδηλώσεις στην Πλατεία Ταξίμ το απόγευμα της ίδιας μέρας.

Στις 5 το απόγευμα, το μαινόμενο πλήθος των 50.000 ατόμων στράφηκε κατά των ελληνικών περιουσιών στη συνοικία Πέραν. Οι λεηλασίες κράτησαν μέχρι τις πρωινές ώρες της 7ης Σεπτεμβρίου, όταν επενέβη ο Στρατός, καθώς η κατάσταση κινδύνευε να τεθεί εκτός ελέγχου.

Μέχρι τότε, οι αρχές παρέμειναν απαθείς, όταν δεν διευκόλυναν τους πλιατσικολόγους στο έργο (στη φωτογραφία διακρίνεται στρατιώτης πίσω από τους πλιατσικολόγους). Ο μηχανισμός του Δημοκρατικού Κόμματος, που ήλεγχε τα συνδικάτα, έπαιξε καταλυτικό ρόλο στα έκτροπα.

Μεγάλος αριθμός διαδηλωτών μεταφέρθηκε από τη Δυτική Μικρά Ασία δωρεάν, αντί αμοιβής 6 δολαρίων, που ουδέποτε τους δόθηκε. 4.000 ταξί τους μετέφεραν στον χώρο των ταραχών, ενώ φορτηγά του Δήμου της Κωνσταντινούπολης είχαν αναπτυχθεί σε επίκαιρα σημεία της Πόλης, φορτωμένα με τσεκούρια, φτυάρια, ρόπαλα, αξίνες, σφυριά, σιδερένιους λοστούς και μπιτόνια βενζίνης, απαραίτητα σύνεργα για τον όχλο των επιδρομέων, που επέπεσε επί των ελληνικών καταστημάτων με τα συνθήματα «Θάνατος στους γκιαούρηδες», «Σπάστε, γκρεμίστε, είναι γκιαούρης», «Σφάξτε τους έλληνες προδότες», «Κάτω η Ευρώπη» και «Εμπρός να βαδίσουμε κατά της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης». Την οργή του όχλου δεν γλύτωσαν και κάποια καταστήματα αρμενικής και εβραϊκής ιδιοκτησίας.

Ο Πατριάρχης Αθηναγόρας στα ερείπια της Παναγίας του Βελιγραδίου

Άνδρες και γυναίκες βιάστηκαν και σύμφωνα με τη μαρτυρία του γνωστού τούρκου συγγραφέα Αζίζ Νεσίν, πολλοί ιερείς εξαναγκάστηκαν να υποστούν περιτομή, με θύμα ένα αρμένιο παπά. 16 Έλληνες έχασαν τη ζωή τους και 32 τραυματίστηκαν.

Έκτροπα κατά των Ελλήνων δεν έγιναν μόνο στην Κωνσταντινούπολη, αλλά και στη Σμύρνη. Το πρωί της 7ης Σεπτεμβρίου τούρκοι εθνικιστές έκαψαν το ελληνικό περίπτερο στη Διεθνή Έκθεση της Σμύρνης. Στη συνέχεια, κατέστρεψαν το νεόκτιστο εκκλησάκι της Αγίας Φωτεινής, ενώ λεηλάτησαν σπίτια ελλήνων στρατιωτικών, που υπηρετούσαν στο Στρατηγείο του ΝΑΤΟ.

Ο πρωθυπουργός Μεντερές σε δηλώσεις του ισχυρίστηκε ότι το πογκρόμ κατά των Ελλήνων ήταν έργο των κομμουνιστών. Ένας ισχυρισμός που κατέπεσε αυτοστιγμεί και από τις αναφορές των ξένων πρεσβειών στην Άγκυρα προς τις κυβερνήσεις τους, που επισήμαιναν τις μεγάλες ευθύνες των τουρκικών αρχών.

Η κυβέρνηση Παπάγου προσπάθησε να διεθνοποιήσει το θέμα, αλλά χωρίς σημαντικά αποτελέσματα. Αμερικανοί και Βρετανοί δεν ήταν διατεθειμένοι να ασκήσουν πιέσεις στην Τουρκία, πολύτιμο σύμμαχό τους κατά τη διάρκεια του «Ψυχρού Πολέμου». Οι νατοϊκοί σύμμαχοί μας είπαν ξεκάθαρα να ξεχάσουμε το συμβάν.

Μόνο το Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών από τους διεθνείς οργανισμούς απαίτησε από την Τουρκία εξηγήσεις για την καταστροφή του 90% των ορθόδοξων ναών στην Κωνσταντινούπολη. Πάντως, τον Αύγουστο του 1995 η αμερικανική Γερουσία με απόφασή της κάλεσε τον Πρόεδρο Κλίντον να ανακηρύξει την 6η Σεπτεμβρίου Ημέρα Μνήμης για τα Θύματα του Πογκρόμ.

Το Πογκρόμ κατά του Ελληνισμού της Πόλης προκάλεσε:

* τον θάνατο 16 Ελλήνων και τον τραυματισμό 32

* τον θάνατο ενός Αρμένιου

* τον βιασμό 12 Ελληνίδων

* τον βιασμό αδιευκρίνιστου αριθμού ανδρών (εξαναγκάστηκαν να υποστούν περιτομή)

* Την καταστροφή:

– 4.348 εμπορικών καταστημάτων

– 110 ξενοδοχείων

– 27 φαρμακείων

– 23 σχολείων

– 21 εργοστασίων

– 73 εκκλησιών

– περίπου 1000 κατοικιών, όλα ελληνικής ιδιοκτησίας.

Το οικονομικό κόστος των ζημιών ανήλθε σε 150 εκατομμύρια δολάρια, σύμφωνα με διεθνείς οργανισμούς, ενώ η ελληνική κυβέρνηση τις υπολόγισε σε 500.000.000 δολάρια. Η οικονομική αιμορραγία και ο φόβος ανάγκασαν χιλιάδες έλληνες ομογενείς να μεταναστεύσουν στην Ελλάδα.

Αργότερα, το τουρκικό κράτος διά του προέδρου Τζελάλ Μπαγιάρ υποσχέθηκε αποζημίωση για την καταστροφή των ελληνικών περιουσιών. Στην καλύτερη των περιπτώσεων δεν ξεπέρασε το 20% των απαιτήσεών τους, με δεδομένο ότι τα περιουσιακά τους στοιχεία είχαν υποτιμηθεί δραματικά.

२०.१०.2011

το 1882... τίθεται σε λειτουργία το πρώτο υδροηλεκτρικό εργοστάσιο του κόσμου, στο Φοξ Ρίβερ, στο Άπλετον του Γουισκόνσιν.

το 1888... ο Τζακ ο Αντεροβγάλτης σκοτώνει το τρίτο και το τέταρτο θύμα του, την Ελίζαμπεθ Στράιντ και την Κάθριν Έντοους.

το 1913... σε κρίση βρίσκονται τα Βαλκάνια, καθώς Τουρκία και βαλκανικοί Σύμμαχοι προχωρούν σε στρατιωτικές προετοιμασίες.

το 1922... η ελληνική Κυβέρνηση αποδέχεται τη συμφωνία της Διάσκεψης των Μουδανιών, με την οποία δίδεται στους Τούρκους και η Ανατολική Θράκη μέχρι τον Έβρο.

το 1938... οι πρωθυπουργοί της Βρετανίας και της Γαλλίας, Νέβιλ Τσάμπερλεϊν και Εντουάρ Νταλαντιέ αντίστοιχα, υπογράφουν με τον Χίτλερ τη Συμφωνία του Μονάχου.

το 1939... Βρετανία και Γαλλία κηρύσσουν τον πόλεμο στη Γερμανία, μετά την εισβολή της τελευταίας στην Πολωνία.

το 1946... 22 ηγέτες των Ναζί κρίνονται ένοχοι για εγκλήματα πολέμου στην περίφημη Δίκη της Νυρεμβέργης. Ο Φον Ρίμπεντροπ και ο Γκέρινγκ καταδικάζονται σε θάνατο.

το 1949... ο Μάο Τσε-Τουνγκ εκλέγεται Πρόεδρος της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας.

το 1951... αδιέξοδο δημιουργείται από τα αποτελέσματα των εκλογών στην Ελλάδα, αφού δεν επιτρέπουν σε κανένα κόμμα να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση.

το 1954... το υποβρύχιο USS Nautilus είναι το πρώτο πλοίο με πυρηνικό αντιδραστήρα.

το 1955... σκοτώνεται σε ηλικία 24 ετών ο Τζέιμς Ντιν σε αυτοκινητικό δυστύχημα. Ο νεαρός ηθοποιός οδηγούσε μια ασημί Porsche Spyder 550 με 150χλμ την ώρα, κινούμενος από το Λος Άντζελες προς το Σαλίνας με σκοπό να συμμετάσχει σε αγώνες αυτοκινήτου. Είχε μόλις ολοκληρώσει τα γυρίσματα της 3ης ταινίας του "Ο Γίγας'', κατά τη διάρκεια των οποίων οι παραγωγοί του είχαν απαγορεύσει τη συμμετοχή σε τέτοιους αγώνες. Μόλις είχε επίσης ολοκληρώσει και ένα διαφημιστικό που έκλεινε με τη φράση: "ήρεμα όταν οδηγείς... Η ζωή που μπορεί να γλιτώσεις ίσως είναι η δική μου".

το 1962... ο Αφροαμερικανός Τζέιμς Μέρεντιθ αψηφά το φυλετικό διαχωρισμό και μπαίνει στο Πανεπιστήμιο του Μισισιπή.

το 1969... η Αθήνα αρχίζει να υδροδοτείται από το Μόρνο.

το 1982... ο Ανδρέας Παπανδρέου εξαγγέλλει μέτρα για τη Δικαιοσύνη, που αφορούν αύξηση των δικαστών, εθελουσία έξοδο από το Σώμα και νέες προσλήψεις.

το 1985... πεθαίνει ο Αμερικανός σεισμολόγος Τσαρλς Ρίχτερ, δημιουργός της ομώνυμης κλίμακας για τη μέτρηση του μεγέθους των σεισμών.

το 1988... ο Ανδρέας Παπανδρέου υποβάλλεται σε εγχείρηση ανοιχτής καρδιάς στο Χέρφιλντ του Λονδίνου.

το 1991... αρχίζει το τελευταίο Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου στη Θεσσαλονίκη, αφού από την επόμενη χρονιά έγινε διεθνές.

το 1996... στην Ελβετία, η Βουλή εγκρίνει τη σύσταση επιτροπής για να ερευνήσει τι έγινε ο κλεμμένος από τους Ναζί χρυσός και οι περιουσίες των Εβραίων, που κατασχέθηκαν από τις τράπεζες κατά τη διάρκεια του Β' Παγκόσμιου Πολέμου.